MC Kweetnie stond in voor de organisatie in het Oostvlaamse Burst, een wedstrijd die mee telde om het MCLB kampioenschap 2026. Drieëntwintig equipes tekenden present, waarvan we op zondagochtend D. Decordier en Q. Vanparys kwijt speelden na een flinke klapper.  X. Degeldere – K. Hoste, B. Deschuyter – M. Lareu  en J. Van Malderen – K. Spannenburg waren de bijzonderste afwezigen in Burst. Laatstgenoemde vond een onderkomen bij Kjentl Hereygers, als invaller voor diens geblesseerde broer.  Soetaert-Bekaert hebben nog steeds een patent op de kopstart, maar moesten in de eerste manche hun meerdere erkennen in de regerende MCLB-kampioenen Delmotte-Valcke en de broers Van der Voorden, die in topvorm verkeerden in Burst. J. Vancompernolle werd met invaller C. Vanluchene op plek zes de beste B-rijder, van kortbij gevolgd door het Franse vader-zoon koppel Sebastien en Kurtis Devoldre.

Van de GP in Strassbessenbach vorige week in ijltempo terug naar Oostrozebeke, dan naar het Letse Madona, van daaruit naar de GP van Litouwen in Anyksciai volgend weekend, en daarna terug naar de heimat in Oostrozebeke. Het is een verschrikkelijk hondenleven wat onze fotograaf Braïn momenteel leidt. En dàt allemaal als voorbereiding en training op het zijspancrossfestival in Oostrozebeke dat op hem wacht bij thuiskomt uit Litouwen. Wat een opoffering, wat een doorzetting, wat een karakter heeft onze man met het roze hoedje ! Af en toe moet onze man natuurlijk ook es enkele minuutjes rust nemen, en dat doet hij dan het liefst in het gezelschap van een collega fotograaf, zoals u op bijgaande foto kunt zien. Gewoon, om gezellig een beetje te keuvelen over brandpuntsafstanden, diafragma’s, belichtingstijden en ander vakjargon waar we zelf de ballen van snappen.

Braïn bracht afgelopen weekend de zonovergoten Grand Prix van Madona in zijn gekende, onevenaarbare stijl in beeld. Een Grand Prix die bol stond van de verrassingen : Wereldkampioen Koen Hermans die zich ’s zaterdags zodanig blesseerde dat ie op zondag niet meer kon deelnemen. De Prunier-broers die op zaterdag een hoopvol puntje terug pakten op WK-leider Vanluchene, maar er op zondag opnieuw zestien aangesmeerd kregen, na een subliem koelbloedig maneuver van Vanluchene kort na de start van heat twee.   Co-piloot van den Bogaart die het ganse weekend – old school gewijs – gewoon als de eerste de beste kampeerder in een tentje overnachtte, en bewees dat je ook zonder overbodige luxe een Grand Prix kunt winnen. De broers Leferink, die de Grand Prix hadden kunnen winnen, maar door –alweer- ongelooflijke pech de prijzen aan hun neus zagen voorbij gaan.

Net als een week geleden in Duitsland, was het opnieuw in de tweede manche dat Marvin Vanluchene en Ben van den Bogaart bijzonder hard toe sloegen. Wie zich nog illusies maakte omtrent de dagzege, mocht die al na een viertal ronden opbergen, want tegen dan waren de WK-leiders al uit het zicht verdwenen. Via een bijzonder uitgekiend maneuver – kort na het vallen van het starthek vaart minderen, en het achterwiel van snelstarter Leferink kiezen om mee binnendoor te glippen in de eerste bocht – wist Vanluchene in de tweede bocht al kopstarter Leferink te verschalken en zich langs de binnenzijde van de tweede bocht naar de koppositie te wurmen.

Leferink, Prümmer, Grondman – opnieuw ! – Prunier en Wilkinson waren de naast achtervolgers die de koplopers steeds verder zagen weg rijden. De winnaars van heat één , de broers Lielbardis waren bllijven haperen aan het starthek en kwamen pas als twintigste uit het eerste bochtenwerk.

De zon brak helemaal door op het moment dat de dertig teams ietsje voor één uur hun plaats op zochten achter het starthek. De Lielbardis broers werden een half uur voor de start nog een extra hart onder de riem gestoken door een bezoekje van hun fanclub die met veel tromgeroffel, gezang en vlaggengezwaai hun idolen kwamen verwelkomen aan de racetruck. Schuin tegenover de Lielbardis-truck was de sfeer iets minder optimistisch, in het kamp van Koen Hermans. De wereldkampioen van vorig jaar had zich in de zaterdagse kwalificatieraces zodanig bezeerd aan het kuitbeen, dat starten geen optie meer was vandaag.

De Leferink-broers vertrokken uit pole-position en dat leverde de kopstart op, voor Prümmer-Schneider, de Pruniers en Vanluchene-van den Bogaart die na één ronde al werden voorbij geraasd door thuisrijder Lielbardis.

Het stadje Madona, in het oosten van Letland,  bestaat dit jaar honderd jaar, en hoe kun je dit beter vieren dan met het organiseren van een zijspancross Grand Prix ? We zien het in België alvast niet meteen gebeuren. En,  de eerlijkheid gebiedt ons ook er aan toe te voegen dat de broers Lielbardis – die in eigen land worden gezien als de grote nationale  zijspancrosshoop, vijfentwintig jaar na de successen van sterren Sergis-Rasmanis – vlakbij Madona woonachtig zijn , en in de streek over flink wat aanhang beschikken.

Het weer oogde alvast een flink stuk beter dan vorig jaar, toen er voor de allereerste keer een Grand Prix plaats vond in Madona. Dertig sidecars en zevenentwintig quads hadden de – voor velen – verre verplaatsing gemaakt om te strijden om de fel begeerde WK-punten.

Van de drie aanwezige Belgische equipes liet Kim de Cock de kwalificatierace aan zich voorbij gaan , wegens een knieblessure van co-piloot Stijn de Vylder, waardoor er nog twee Belgen overbleven voor de race. De Letse broers Tilaks zorgden voor de meest opvallende verschijning door met een viertakt tweecilinder KTM-Duke voor de dag te komen.

Om half vier gingen de rijders in groep A van start, met meteen de local heroes Daniels en Bruno Lielbardis op kop.

Het zijn drukke tijden voor de heren – en dame – WK-zijspancrossers, die na de schitterende Grand Prix van het Duitse Strassbessenbach afgelopen weekend, straks alweer aan de bak moeten in het zanderige Madona, in het oosten van Letland.  De plaatselijke broers Lielbardis, die er vorig jaar de Grand Prix wonnen en slechts op een boogscheut van het MX Park Smeceres Sils woonachtig zijn , starten als topfavorieten.  Verlost van de druk om een goed eindklassement te behalen in dit WK dit seizoen, kunnen zij zich volledig focussen op een herhaling van hun stunt van vorig jaar, toen zij door duizenden enthousiaste Letse fans luidkeels toegejuicht werden. De overige podiumplaatsen in Madona vorig jaar gingen naar J. Keuben-D. Rietman en D. Sanders – J. Vincent. Van laatstgenoemde weten we ondertussen dat ie op zijn best is in de ‘ver weg Grand Prix’, en komend weekend verschijnen Sanders en Vincent na hun pech van vorige week, extra gemotiveerd aan de start.

8 en 9 augustus staat al lang met rood aangestipt bij elke zichzelf respecterende zijspancrossliefhebber, want dàn vindt opnieuw het jaarlijkse zijspancrossfestival in het Westvlaamse Oostrozebeke plaats. Op zaterdag 8 aug. wordt er gezijspancrosst onder de noemer 'vrijetijds-zijspannen', verdeeld in diverse categorieën. Hiervoor verschijnen jaarlijks meer dan honderd sidecaristen aan de start. 

Op zondag vinden dan de gewone competitiewedstrijden plaats : De MCLB-sidecars (A-klasse en B-klasse) werken er hun normale programma af, aangevuld met deelnemers met een daglicentie.

In de categorie Internationalen Sidecars is zijspancros-mecenas Mark Vandaele er ondertussen al in geslaagd om opnieuw een deelnemersveld bij mekaar te sprokkelen om U tegen te zeggen. De huidige WK-leiders Marvin Vanluchene en Ben van den Bogaart - beiden overigens woonachtig in Oostrozebeke - moeten het op 9 augustus voor eigen volk o.a. opnemen tegen Tim Prümmer en Patrick Schneider die zondag jl. nog de Grand Prix van Duitsland wonnen. Uit de top tien van de huidige WK-tussenstand komen ook Julian Veldman, Davy Sanders, Tim Leferink en de broers Lielbardis uit het verre Letland naar Oostrozebeke afgezakt , zodat thuisrijder Vanluchene uit zijn pijp zal moeten komen om de zege in eigen huis te houden.  Andere blikvangers worden zeker de Engelsman Michael Hodges, de jonge Belgische talenten Niels Hendrickx-Tayim Kaethoven , Thom van de Lagemaat, én backflipking Jason Van Daele. Bovendien zijn er nog volop onderhandelingen aan de gang met o.a. Gert van Werven, en de broers Bax, om deze beide teams occasioneel en eenmalig opnieuw aan de start te brengen in Oostrozebeke, waar ook U zeker niet mag ontbeken straks op 8 en 9 augustus.  

Ook onze Nederlandse vriend Jaap Oostermann was uiteraard naar Strassbessenbach afgereisd en wrong er zich in alle mogelijke bochten om toch maar telkens weer het juiste camerastandpunt te vinden. Na flink wat knip - , plak - en monteerwerk, resulteerde dit in een video van zo'n twaalf minuten die u kunt bewonderen via onze gekende gele knop 'Extra'.  

De Grand Prix van Duitsland in Strassbessenbach, het is reeds vele decennia synoniem voor een schitterend motorcrossfeest, en dat was dit jaar niet anders. De Deutsche gemütlichkeit vierde er opnieuw hoogtij, maar ook het sportieve aspect was er opnieuw één van de bovenste plank. Tim Prümmer en Patrick Schneider wonnen er de Grand Prix. Wat is er, voor een motorsportman, nu mooier dan de Grand Prix winnen in je eigen land ?! Duitsland had er ruim twintig jaar moeten op wachten – Marco Happich was de laatste Duitse WK-winnaar (als we co-piloot N. Weinmann in Kleinhau enkele maanden geleden buiten beschouwing laten) die de thuis GP wist te winnen. Voor de Oostenrijkse co-piloot Patrick Schneider zit een thuis Grand Prix winnen er niet in, wegens. . .  reeds jarenlang géén Grand Prix meer in Oostenrijk. Karl Fussenegger en Josef Meusburger  waren waarschijnlijk de laatste Oostenrijkse Grand Prix winnaars, begin jaren ’90. En dan is daar plots, vijfendertig jaar later Patrick Schneider – die dit jaar nota bene niét meer aan de start zou verschijen ! – die Oostenrijk opnieuw een WK-zege bezorgt.  Mooi, toch ?

Onze topper Braïn – u kent ‘m ongetwijfeld als de man met het roze hoedje – was uiteraard ook van de partij in Duitsland. Of wat had u gedacht  ! Braïn is ondertussen al zo goed ingeburgerd in de mondiale zijspancross dat hij er blindelings zijn weg vindt, en, hulpvaardig als hij is, met plezier andere – vooral vrouwelijke – fotografen de juiste weg wijst (zie foto). Enjoy de Strassbessenbach fotogalerij bij Braïn, bij onze gekende gele knop ‘Extra’.  

Met achttien teams was het starthek mooi gevuld in Tessenderlo,  ondanks de vakantieperiode.  De B-kampioenen van vorig jaar, de broers van der Voorden demonstreerden in beide manches nog eens hoe je een kopstart moet pakken. De jagende Mathias Demuynck en Dagwin Sabbe slaagden er pas tegen het eind van de wedstrijd in, om de leidersplaats over te nemen in reeks één,  en te zegevieren. Regerende A-kampioenen Delmotte-Valcke werden derde. Kenny van de Plas ruilde zijn quad voor de gelegenheid nog es in voor het zijspan, en kon samen met zijn vertrouwde bijrijder Kjento Spannenburg de vierde plaats binnen halen. X. Degeldere en K. Hoste waren op plek vijf de beste B-rijders voor de sterk acterende de Borger-broers waarvan co-piloot Mitch pas aan zijn eerste wedstrijd toe was, na een zware blessure,  én Decordier-Vanparys die op plek drie  eveneens niet ver uit de buurt waren.

In de tweede manche duurde het mooie liedje voor koploper van der Voorden iets minder lang, want Delmotte en Valcke vonden met hun experimentele Gas-Gas al vroeg het gaatje om de kopstarters te passeren en de leiding over te nemen.