Om vier uur gingen nog slechts negentien sidecars van start voor heat twee. Onder andere Rihards Rupeiks (rugblessure)  en Kelly Debruyne (kniefractuur) waren er niet meer bij. Ook het nog resterende ‘publiek’ moest met een vergrootglas worden gezocht. Dat alles maakte niet de rekening van de Franse broers Prunier, die brandhout maakten van de verzamelde concurrentie door van de eerste meters na het vallen van het starthek de koppositie te grijpen en die daarna niet meer af te staan. Bij Vanluchene en van den Bogaart schoot kort na de start de machine uit zijn versnelling, en in een poging om deze situatie in de eerste bocht meteen recht te trekken ging de combinatie kopje over, waarbij o.a. ook Tim Prümmer, Brett Wilkinson en de Leferink-boys werden opgehouden. En dàt was nog maar pas het begin van de ellende voor het kampioenenkoppel Vanluchene-van den Bogaart, die even later ook nog es hun machine zagen stil vallen.

Een licht briesje zorgde voor de nodige verfrissing vlak voor de start van reeks één in Gdansk, alwaar de lokale motorclub AMC Gdansk haar 80-jarig bestaan viert met de organisatie van deze Grand Prix.  Vanluchene en van den Bogaart lieten er alvast geen gras over groeien en stoven er meteen na het vallen van het starthek, supergeconcentreerd, als een pijl uit een boog vandoor , gevolgd door Prümmer-Schneider, de broers LEferink, Hermans-Rietman en WK-leider Prunier die zich in de eerste bocht aan de binnenzijde wat had laten insluiten. In ronde drie verloren vooraan de broers Leferink die bij de landing van de verre dubbelsprong achterin het circuit van hun motor stuiterden. Tegen de tijd dat beiden wat bekomen waren, en terug hun weg konden verder zetten, waren de leiders in de race al een ronde verder. Leferink klampte opnieuw moedig aan, maar meer dan een veertiende plek zat er finaal niet meer in.

Ondertussen hadden Vanluchene-van den Bogaart een gaatje getrokken van een kleine tien seconden op naaste achtervolger Tim Prümmer, die na een klein kwartier het hoofd moest buigen voor de constant aanvullende Prunier-broers, die zich op plek twee aangekomen, op hun beurt los werkten van Prümmer en Schneider. En daarmee lag de top drie meteen muurvast.

Na de hevige regenval van vrijdag boven Gdansk , scheen de zon vandaag in al haar glorie en lag het circuit er in perfecte staat bij voor de zaterdagse kwalificaties, waarvoor zich tweeëntwintig teams hadden aangemeld, waaronder vier Belgische. In groep A deden de Prunier-broers wat ze moesten doen : Op kop starten, de race winnen en de vijf WK-punten op zak steken. Prümmer-Schneider vertrokken op twee en konden een ronde of vijf de broers Leferink afhouden, die daarna de dichtste ereplaats overnamen. Een steeds beter wordende  Koen Grondman en Ross Vincent lagen aanvankelijk vierde, hielden lange tijd goed stand, maar moesten finaal toch het hoofd buigen voor Julian Veldman die op plek vier nog maar es aantoonde dat er ook met een standaard 450 cc motorblokje, WK-punten kunnen worden vergaard. Wereldkampioenen Hermans en Rietman werden vijfde, voor Grondman & Vincent. Thom van de Lagemaat volgde van kortbij op zeven. Kelly Debruyne hield als tiende, samen met Aivar van de Wiel, de Belgische eer hoog.

In groep B deden Vanluchene-van den Bogaart eveneens wat ze moesten doen : Op kop starten, de race winnen en de vijf WK-punten op zak steken.

Hoewel Polen geen zijspancrosscompetitie kent in eigen land, en bijgevolg ook geen rijders heeft, strijkt het WK zijspancross circus reeds verschillende jaren neer vlakbij de noordelijke havenstad Gdansk, waar de Tor Motocrossowy track er jaar na jaar aantrekkelijker komt bij te liggen. Een vijftiental teams zijn deze week vanuit het Engelse Canada Heights op pad getrokken naar het 1600 kilometer oostwaarts gelegen Gdansk, alwaar zij worden opgewacht door een handvol occasionele teams uit de Baltische Staten om het deelnemersveld te vervolledigen.

Toppers als Foden-Weinmann (momenteel derde in de WK-tussenstand) en de broers Lielbardis (negende in de WK-stand) zijn er alvast niet bij.  Rijder Dan Foden kon zondag jl. al amper zijn stuur vast houden wegens een gecompliceerde duimbreuk, en bij de Letse Lielbardis-equipe diende co-piloot Bruno na de eerste manche in allerijl naar het ziekenhuis te worden geëvacueerd alwaar hij ondertussen is geopereerd aan een accute blindedarmontsteking. Daarmee zijn de kansen op een topklassering in het WK 2026 voor beide teams definitief verkeken, en zullen zij zich in de tweede seizoenshelft moeten toeleggen op occasioneel succes. Ook een andere Engelse topper, Michael Hodges skipt de twee eerstvolgende Grand Prix (Polen en Estland) wegens een schouderblessure.

Terwijl het reuzenrad naast het startveld, vrolijk verder zijn rondjes draaide, ging om vier uur de tweede heat van start. Zonder de Lielbardis-broers ! Co-piloot Bruno had zich de eerste heat nog – letterlijk – voorbij de finish gesleept, en diende daarna met spoed naar het ziekenhuis te worden overgebracht met een accute blindedarm ontsteking. Ook Boyd Verhees (handblessure) was niet meer in de mogelijkheid om te starten. De start verliep op identiek dezelfde wijze als een paar uur eerder : Prunier-Prunier pakten de holeshot, gevolgd door Vanluchene-vd Bogaart en Wilkinson-Millard. En opnieuw wist de sluwe Vanluchene in de eerste ronde al de koppositie af te snoepen van de Franse broers, die zich vastketenden aan Vanluchene’s achterwiel en de Belg met een zieke Ben van den Bogaart aan zijn zijde, geen seconde rust gunden. Wilkinson en Millard moesten de kemphanen vooraan laten gaan en keken algauw tegen tien seconden achterstand aan. Met nog vijf ronden te gaan brak bij Prunier de veer, en konden Vanluchene en van den Bogaart in de leiderspositie heel even opgelucht ademhalen. De reeks – én Grand Prix zege was binnen, en WK-leider Prunier legde zich in de slotronden neer bij het meesterschap van de Oostrozebekenaars.

In Canada Heights, vlakbij Dartford – waar Mick Jagger en Keith Richards van de Rolling Stones een eigen standbeeld hebben vanwege hun geboorteplaats aldaar – zijn  ’s werelds snelste zijspancrossers aan een drieweekse veldtocht begonnen , die hen vanuit Engeland via een tussenstop in Polen volgende week, uiteindelijk naar Estland brengt. Een verfrissend briesje zorgde ervoor dat het ietsje minder warm aanvoelde dan gisteren in Canada Heights, en dat kan deugd doen als je ruim dertig minuten de ziel uit je lijf moet rijden om te strijden voor de fel begeerde WK-punten. 

De Prunier-boers waren beter bij de les dan gisteren en pakten de kopstart, op de hielen gevolgd door Vanluchene-van den Bogaart en Wilkinson-Millard, die zich met zijn drietjes al meteen afzonderden en elkaar in de aanvangsronden constant bestookten. Dat resulteerde in de derde ronde in een nieuwe leider met Vanluchene en van den Bogaart, die na een kwartier , in hun achteruitkijkspiegels Wilkinson en Millard - voor de gelegenheid gehuld in de Britse nationale kleuren - zagen door stoten naar plaats twee. ‘Closing the gap’ zo luidde de opdracht voor de fel aangemoedigde eilandbewoners, en met nog vijf minuten te gaan kregen koplopers Vanluchene en van den Bogaart bezoek van Brett Wilkinson die een ronde later zelfs de koppositie overnam en die in de slotronden niet meer afstond. 

Ook onze Braïn was opnieuw prominent aanwezig in Canada Heights, trotseerde er de tropische hitte en het Engels bier zonder schuim, en wist vanuit alle mogelijke hoeken opnieuw een mooie fotoreportage bij mekaar te sprokkelen, met uiteraard de nodige aandacht voor onze landgenoten.  Check it out, bij onze wereldberoemde gele knop 'Lees Meer'

Onder een loden zon moesten de mondiale sidecaristen deze namiddag de wei in voor de kwalificaties van de Britse Grand Prix in Canada Heights, op slechts een boogscheut van het wereldberoemde racecircuit Brands Hatch dat dit jaar trouwens zijn honderdjarig bestaan viert. Met slechts dertig aanwezige teams was alvast iedereen verzekerd van een startplaatsje voor de eigenlijke Grand Prix, en was een Last Chance aldus overbodig.

In groep A, die van start ging zonder Iljen Kops die in de vrije training een oogblessure opliep door een weg gekatapulteerde steen, namen Sanders-Vincent de kopstart snel over van de verrassende Engelsen Grahame-Watson. Wilkinson-Millard klampten zich vast aan het achterwiel van koploper Davy Sanders, terwijl de uitstekend gestarte Tony Grahame vrij snel weg deemsterde. In de derde ronde namen de luid aangemoedigde Wilkinson-Millard de koppositie over en sloegen meteen een kloof.  Sanders & Vincent kregen op plek twee het bezoek van de Franse Prunier-broers die zich – heel uitzonderlijk – hadden laten verrassen bij de start, en vanaf een achtste plek aan de klus waren begonnen.

Het is de komende maand er op of er onder voor wie wil wereldkampioen zijspancross worden in 2026 . Met Canada Heights (GB) , Gdansk (PL) en Karksi Nuia (EST) volgen er vanaf dit weekend drie WK-races op rij.  Daarna volgt een weekendje vrij om te bekomen van de verre verplaatsingen, waarna eind juni de Lommelse Sahara de WK-zijspancrossjongens opwacht. Maar eerst naar Engeland, waar in Canada Heights, vlakbij het race-circuit van Brands Hatch, alles in gereedheid wordt gebracht om de WK-gangers te ontvangen.

De Prunier-broers reizen af met achttien punten voorsprong, op Vanluchene & van den Bogaart, voor wie de verplaatsing naar Canada Heights zowat de minst verre van het ganse seizoen is. Prümmer en Schneider plakken op plek drie aan Vanluchene’s achterwiel, thuisrijder Dan Foden en zijn Duitse compagnon Noah Weinmann vervolledigen de kopgroep van vier, en hebben komend weekend  twéé voordelen : Het moreel op zenith na hun dubbele zege in Kleinhau onlangs, én de steun van het enthousiaste Engelse thuispubliek in Canada Heights.

Wilkinson-Millard zijn na twee uitvallers de afgelopen races,  wat de voeling kwijt met de kopgroep en moeten zich voor eigen volk dringend gaan herpakken komend weekend.

Het gonsde de jongste weken van de geruchten omtrent het al of niet doorgaan van de Grand Prix in Heerde dit jaar (voorzien voor 12 en 13 september), en vandaag kwam dan de officiële mededeling hieromtrent, vanuit de MSV NOV Heerde zelf, waarbij het vermoeden definitief werd bevestigd. Geen Grand Prix zijspancross in Nederland dus dit jaar. Het WK wordt daardoor gereduceerd tot elf wedstrijden, en telt nu dus één zand Grand Prix minder dan voorzien. Voor sommigen een voordeel, voor anderen dan weer een nadeel. 

De officiële mededeling van MSV NOV Heerde luidt als volgt :   M.S.V. N.O.V. Heerde heeft besloten de geplande GP Zijspancross van 12 en 13 september 2026 niet te organiseren en de wedstrijd terug te geven aan de WSC-organisatie. De afgelopen periode heeft de vereniging zich volop ingezet om dit internationale evenement mogelijk te maken op de crossbaan in Heerde. Ondanks deze inspanningen is het helaas niet gelukt om de organisatorische en financiële randvoorwaarden volledig rond te krijgen. Na zorgvuldige afweging is daarom besloten dat het onder de huidige omstandigheden niet verantwoord is om het evenement door te laten gaan.M.S.V. N.O.V. Heerde betreurt deze uitkomst, mede gezien het enthousiasme binnen de sport en de inzet van vele vrijwilligers, partners en betrokkenen. Wij blijven ons inzetten voor de motorsport en hopen in de toekomst wel weer de internationale motorsportevenementen naar Heerde te halen. Bestuur M.S.V. N.O.V. Heerde.