Met Vanluchene-van den Bogaart als – voorlopig – nieuwe WK-leiders ging om één uur vanmiddag de openingsmanche van de Belgian Grand Prix van start. ’s Nachts rond twee uur had een heftig stormachtig onweer lelijk huis gehouden op het rennerspark. Iedereen probeerde in het holst van de nacht te redden wat er te redden viel, maar desondanks zagen toch heel veel rijders hun voortent of luifel instorten of weg waaien. Er hing dan ook een deprimerend sfeertje op zondagochtend in de paddock. Toch was het kort na de middag terug  business as usual en stelden de WK-rijders zich op aan het starthek. Vanluchene-vd Bogaart leken langs de binnenzijde de kopstart te pakken, maar het was verrassend ouwe vos Daniël Willemsen die buitenom rond gans het pak heen draaide en als leider de eerste bocht uitkwam.  Vanluchene moest ruim een ronde lang zand happen alvorens hij Willemsen en Susebeek van de koppositie kon verdrijven. De Lielbardis-broers en Prümmer-Schneider volgden alras zijn voorbeeld.

Onder tropische omstandigheden hadden zich gisteren 30 teams aangemeld voor de kwalificaties van de Belgische Grand Prix, die vandaag werden verreden in een verzengende hitte. Met temperaturen die ruim de vijfendertig graden overschreden,  werd zelfs het tijdschema aangepast , zodat tegen half vier - het warmtepiekmoment van de dag - alles achter de rug was. Onder de deelnemers zeven equipes met Belgische inbreng,

In groep A namen Prümmer-Schneider resoluut de kopstart, gevolgd door D. Willemsen-W. Susebeek , Hermans-Rietman, Lielbardis, Kops en Veldman. Na een paar ronden schoven Hermans-Rietman door naar twee met de Lielbardis-boys vlak achter hen op plek drie.  Daarachter kon Willemsen nog tot halfkoers met succes zijn vierde plek verdedigen, tot Veldman en Lebreton het welletjes vonden en de tienvoudige wereldkampioen passeerden.

Terwijl de solorijders komend weekend aan de slag zijn in het Portugese Agueda, waar de Coenen-broers hun leidersposities verdedigen in MX2 en MX GP, kunnen Marvin Vanluchene en Ben van den Bogaart in Lommel Belgische motorcross geschiedenis schrijven. Want Als – inderdaad met een hoofdletter – Vanluchene en van den Bogaart er zondag in slagen om de WK-leiding over te nemen van de Franse Prunier-broers, dan zit de kans er dik in dat België op zondagavond de leiding in handen heeft in alle drie de motorcross-klassen : De Coenen-boys in MX2 en MX GP, Vanluchene-van den Bogaart bij de sidecars. Nooit eerder vertoond in onze Belgische motorcross-geschiedenis. En we twijfelen er zelfs aan of ooit een ander land er in geslaagd is om tegelijk de WK-leiding in alle drie klassen te grijpen ! Voer voor de historici en statistici onder ons.

Als Vanluchene en van den Bogaart komende zondag ook daadwerkelijk de WK-leiding kunnen overnemen, hangt natuurlijk grotendeels van henzelf af. En van de huidige WK-leiders, de broers Prunier, die vooralsnog een marge van drie punten hebben op de Belgen.

Na drie opeenvolgende WK-wedstrijden , kregen de internationale zijspancrossers afgelopen weekend een weekendje rust. Alhoewel, wat betekent rust,  als je in eigen land een nationale kampioenswedstrijd hebt af te werken ?

Op zaterdag al werd er in het Letse Aloja voor de tweede keer dit jaar, om de kampioenschapspunten gestreden. Co-piloot Bruno Lielbardis was , na een blindedarmoperatie, aan zijn wederoptreden toe aan de zijde van broer Daniels. Dat leverde in de openingsheat een overtuigende zege op, doch in de herneming gooide een afgebroken achtertandwiel al na één ronde roet in het eten. Een nationale titel zit er voor de broers, na de desastreuze openingsproef een goeie maand geleden, dan ook opnieuw niet in dit jaar.

De broers Jegorovs wonnen (4+1) , de Ests-Letse tandem  Normak-Dukulis (3+2) werd tweede, good old Maris Rupeiks en Kaspars Liepins (2+3) werden derde.

Ook in Engeland werd op zaterdag geraced. Vlakbij Henley on Thames, ietsje ten noorden van Reading , wonnen B. Wilkinson en J. Millard vlotjes de beide manches. George Kinge-Ryan Humphrey en Stuart Brown-Jack Wilkinson verdeelden de tweed eplaatsen in de manches. In het dagklassement was plek twee voor Kinge, en mocht Stuart Brown als derde mee naar de huldiging. Er verschenen eenentwintig equipes aan de start.

Het gerucht deed al enkele weken de ronde, en is nu ook definitief bevestigd . De Grand Prix van Nederland , voorzien op 12 en 13 september in Heerde, wordt - nu officieel -  vervangen door Varsseveld, waar het gekende zandcircuit de Vennebulten the place to be wordt. Zo wordt het aantal Grand Prix in 2026 toch terug op het oorspronkelijke voorziene aantal van twaalf gebracht, en beginnen we binnen twee weken officieel aan de tweede seizoenshelft. Varsseveld wordt op die manier de voorlaatste WK-wedstrijd van het seizoen 2026, waarna , een week later, enkel nog de finale volgt in het Duitse Rudersberg. 

Het is hoogconjunctuur bij MCLB voor wat betreft de sidecars categorie. Met ruim dertig zijspannen op zaterdag voor de vrijetijds wedstrijden, en tweeëndertig starters voor de reguliere MCLB-competitie op zondag, was Tielt afgelopen weekend, waar ook een flink pak volk kwam opdagen, een schot in de roos.

Op zaterdag wonnen Yens en zijn zus Inès Delmotte, de beide manches in de categorie ‘gemengde teams’, voor vader en dochter Degeldere en Claude Maertens-Ginny Gillis. Kendric en Lowie van Gembergen, Jolien Ryckaert-Femke Bruynooghe en Kenny van de Plas-Kjento Spannenburg waren de overige winnaars.

Op zondag kreeg het uitgebreide MCLB-peloton het gezelschap van backflip-fenomeen Jason Van Daele, die werd geassisteerd door Steve de Schacht.

Onder het motto ‘beter toch een wedstrijd, dan helemaal geen wedstrijd’ waren de Nederlandse MON zijspancrossers zaterdag te gast in het Belgische Lille, tussen Herentals en Turnhout op en rond het gekende trainingscircuit de Breugelheide. Tussen de eenentwintig deelnemers ook enkele Belgen, die konden deelnemen met een daglicentie, en een piepjong Tsjechisch duo dat in Nederland geregeld zandervaring komt opdoen. De Nationalen en Inters Sidecars reden elk afzonderlijk hun wedstrijden, en dat was – gezien de zwaarte van het circuit – geen overbodige luxe. De wedstrijd vond plaats in het nevenprogramma van de jeugdwedstrijden en de oldtimerklassen, zodat het een bijzonder drukke dag werd in Lille.

Voor de tweede en beslissende manche van de dag  was de hemel boven Karksi Nuia helemaal opgeklaard, en konden de rijders onder een lekker zonnetje aan de slag. Opnieuw waren het Lielbardis en Kunnas die als eersten in de eerste bocht arriveerden, maar dit keer lieten ze zich binnendoor niet meer verrassen door Vanluchene-van den Bogaart, die braafjes als tweede moesten volgen in het spoor van de Lets-Finse leiders. Met LEferink op drie, Hermans op vier en daarachter Prümmer en Wilkinson kregen we meteen een selecte kopgroep. Daniël Willemsen, als zevende eveneens goed gestart, moest algauw een kloof laten. Achter de tienvoudige wereldkampioen volgden o.a. nog Normak, Sanders en Prunier.

Vooraan werden Vanluchene en vd Bogaart eerst een ronde of drie gezandstraald door koploper Lielbardis, tot de Belgen het welletjes vonden, en in rinde vier de koppositie overnamen. Lielbardis moest op plek twee koplopers Vanluchene laten gaan, en werd algauw zelf op de hielen gezeten door Leferink, Prümmer en Wilkinson.

De organisatoren hadden enorme inspanningen geleverd om het ,zowel het publiek als de deelnemers , zo goed mogelijk naar de zin te maken. Enkel de regen speelde op zaterdag spelbreker, maar toch was er al een behoorlijke publieke opkomst. Op zondagvoormiddag klaarde de hemel op, en dat bracht een flinke massa volk naar de prachtige motorcrossomloop in Karksi-Nuia, waar het occasionele koppel Lielbardis-Kunnas als leider de eerste bocht in dook, maar Vanluchene en van den Bogaart er slim binnendoor als eersten uitkwamen. Sanders en Vincent hadden buitenom vrije baan gevonden en volgden als derde, gevolgd door Leferink, Wilkinson, Hermans en Daniel Willemsen, die de lokale man Markus Lina aan zijn zijde had.  Prümmer-Schneider struikelden, net als gisteren, in de eerste bocht, en verzeilden al meteen naar plek twintig.

Vooraan hielden Vanluchene & van den Bogaart er flink de pas in, en dat was nodig want na twee ronden schoven de broers Leferink door naar drie en begonnen tweede man Daniels Lielbardis meteen op te jutten.

Het was nat, koud en modderig in Karksi Nuia vandaag, maar dat is nu eenmaal part of the game in de motorcross-sport. De organisatoren hadden de afgelopen weken – zelfs maanden – enorm hun best gedaan om er iets prachtigs van te maken, en ondanks het mindere weer , was er toch al flink wat publiek naar Zuid-Estland afgezakt. Er waren vijfentwintig teams van de partij, en met Prunier-Prunier in groep A en Vanluchene-van den Bogaart in groep B leek het erop dat de beide winnaars van de dag al op voorhand waren gekend. Niets was echter minder waar. WK-leider Prunier kende motorproblemen in de tijdstraining en kwam als gevolg dààrvan terecht op een slechte startpositie, buitenkant starthek. De broers Leferink pakten de kopstart, reden meteen weg van de rest en maakten brandhout van de verzamelde concurrentie, op het door hen geliefde zware zandcircuit, waar ze op de finish een onaardse voorsprong van meer dan een minuut hadden op tweede man Tim Prümmer, voor wie het verhaal nochtans slecht begonnen was.  Prümmer-Schneider en Grondman-Vincent haakten na de start namelijk in mekaar, en moesten van helemaal achteraan opnieuw herbeginnen. Ondertussen hadden Sanders en Vincent de tweede plaats ingenomen en  bouwden een veilige voorsprong op op de locals Normak-Dukulis.