De organisatoren hadden enorme inspanningen geleverd om het ,zowel het publiek als de deelnemers , zo goed mogelijk naar de zin te maken. Enkel de regen speelde op zaterdag spelbreker, maar toch was er al een behoorlijke publieke opkomst. Op zondagvoormiddag klaarde de hemel op, en dat bracht een flinke massa volk naar de prachtige motorcrossomloop in Karksi-Nuia, waar het occasionele koppel Lielbardis-Kunnas als leider de eerste bocht in dook, maar Vanluchene en van den Bogaart er slim binnendoor als eersten uitkwamen. Sanders en Vincent hadden buitenom vrije baan gevonden en volgden als derde, gevolgd door Leferink, Wilkinson, Hermans en Daniel Willemsen, die de lokale man Markus Lina aan zijn zijde had.  Prümmer-Schneider struikelden, net als gisteren, in de eerste bocht, en verzeilden al meteen naar plek twintig.

Vooraan hielden Vanluchene & van den Bogaart er flink de pas in, en dat was nodig want na twee ronden schoven de broers Leferink door naar drie en begonnen tweede man Daniels Lielbardis meteen op te jutten.

Het was nat, koud en modderig in Karksi Nuia vandaag, maar dat is nu eenmaal part of the game in de motorcross-sport. De organisatoren hadden de afgelopen weken – zelfs maanden – enorm hun best gedaan om er iets prachtigs van te maken, en ondanks het mindere weer , was er toch al flink wat publiek naar Zuid-Estland afgezakt. Er waren vijfentwintig teams van de partij, en met Prunier-Prunier in groep A en Vanluchene-van den Bogaart in groep B leek het erop dat de beide winnaars van de dag al op voorhand waren gekend. Niets was echter minder waar. WK-leider Prunier kende motorproblemen in de tijdstraining en kwam als gevolg dààrvan terecht op een slechte startpositie, buitenkant starthek. De broers Leferink pakten de kopstart, reden meteen weg van de rest en maakten brandhout van de verzamelde concurrentie, op het door hen geliefde zware zandcircuit, waar ze op de finish een onaardse voorsprong van meer dan een minuut hadden op tweede man Tim Prümmer, voor wie het verhaal nochtans slecht begonnen was.  Prümmer-Schneider en Grondman-Vincent haakten na de start namelijk in mekaar, en moesten van helemaal achteraan opnieuw herbeginnen. Ondertussen hadden Sanders en Vincent de tweede plaats ingenomen en  bouwden een veilige voorsprong op op de locals Normak-Dukulis.

De Grand Prix in Karksi Nuia, in Estland,  dit weekend is er een met een gouden randje voor onze landgenoot Davy Sanders, die er toe is aan zijn honderdste Grand Prix deelname uit  zijn carrière.  Sanders begon zijn WK-carrière in 2014, in het Nederlandse Oss, geassisteerd door Kenny Boxtaele als co-piloot. Nu , twaalf jaar later staan er ondertussen honderd WK-deelnames op de teller voor doorzetter Davy Sanders, die in zijn carrière niet altijd de makkelijkste weg kiest.  Stug doorzetten, geen overbodige franjes of luxe,  je eigen weg volgen en met de voeten op de grond blijven is altijd het motto geweest bij de Westvlaming. Davy Sanders, sinds vorig jaar gekoppeld aan het jonge Nederlandse talent Jens Vincent, is een old skool doorzetter - het soort waarvan we er anno 2026 veel te weinig hebben - en dat levert , na jaren aan de weg timmeren, sinds een paar jaar steeds betere resultaten op. Vorig jaar kreeg Davy Sanders begin augustus in Madona eindelijk loon naar werken, met een derde podiumplaats in de Grand Prix van Letland. Vorige week in het Poolse Gdansk was het opnieuw raak en werden Sanders & Vincent opnieuw derde, na WK-leiders Prunier-Prunier en het Duitse team Prümmer-Schneider. Wat deze honderdste WK-deelname dit weekend brengt voor jubilaris Davy Sanders, die bij aankomst in Karksi Nuia werd getrakteerd op taart (zie foto) , weten we morgenavond.

In de Westvlaamse Europastad Tielt, langs de Ringweg, vindt de jaarlijkse MCLB-klassieker plaats, georganiseerd door MC De Bangermannen een club die de zijspancross-sport hoog in het vaandel draagt. Sidecarcrosslady Colleen van Troys en haar bakkenist Simon Dinneweth zijn het uithangbord van de club, en verdedigen zondag voor eigen volk zowaar hun recent veroverde leiderspositie in de tussenstand van het MCLB-kampioenschap bij de Sidecars B. Zij worden op de hielen gezeten door seizoensrevelatie Kjentl Hereygers, die afgelopen week echter op zoek moest naar een vervanger-bakkenist voor zijn geblesseerde broer Kjell. Xavier Degeldere en Kjell Hoste zijn de derde hond in het spel, die eveneens van kortbij volgen en zeker in staat zijn om zondag in Tielt met het been te gaan lopen. In de A-klasse spellen de regerende kampioenen Yens Delmotte en Joey Valcke ook dit jaar opnieuw de les, ondanks naaste achtervolgers van Malderen-Spannenburg en Soetaert-Bekaert absoluut nog niet uitgeteld zijn voor wat betreft de titelstrijd 2026. Op zaterdag verschijnen er in Tielt bovendien ook al sidecars aan de start, onder de noemer ‘Vrijetijdsklasse Sidecars’, alwaar we enkele ex-MCB-kampioenen uit de vorige eeuw achter het starthek mogen verwachten. GPS : Rijkegemkouterstraat, 8700 Tielt. Bij onze gele knop 'Extra'  vind je de deelnemerslijst voor de zaterdagse vrijetijds sidecars wedstrijd in Tielt. 

Het is al weer drie jaar geleden dat het WK zijspancross nog es neer streek in Estland, maar komend weekend staat de meest noordelijke van de drie Baltische Staten opnieuw geprogrammeerd , samen met een wedstrijd om het WK Quads. De locatie, Karksi-Nuia ,is nieuw binnen de mondiale motorcross en  bevindt zich in het zuiden van het land, zo’n twintig kilometer voorbij de Lets-Estse grens. De meeste deelnemers die vorig weekend in het Poolse Gdansk van de partij waren, zijn de afgelopen dagen door gereisd naar Estland, en worden komend weekend vergezeld van enkele extra teams uit de Baltische Staten, zodat we mogen hopen op een vijfentwintigtal aanwezige sidecars straks in Karksi Nuia. Eén van de opvallendste deelnemers, die er vorige week niét bij was, is alvast het negentienjarige Letse toptalent Daniels Lielbardis, die een vervanger heeft gevonden voor broer Bruno die momenteel out is wegens een operatie. Lielbardis rijdt komend weekend met de Fin Lari Kunnas, die in 2022 vice-wereldkampioen werd aan de zijde van de Estse rijder Kert Varik, de man die nu zijn schouders steekt onder de Grand Prix organisatie in Karksi Nuia.  Beiden zullen in eerste instantie moeten optornen tegen de huidige supprematie van de Franse Prunier-broers en Vanluchene-van den Bogaart.

Ze zijn een tijdje onderweg geweest, de foto’s van Gdansk van onze topper Braïn, maar dat heeft natuurlijk alles te maken met het feit dat Gdansk nu eenmaal niet meteen bij de achterdeur ligt. Deze namiddag arriveerde er uiteindelijk toch een bestelwagen van DHL, met een spoedbestelling fotomateriaal, straight from Gdansk, waar zowel de rijders àls het publiek de weg naar het nochtans goed geprepareerde Tor Motocrossowy circuit, blijkbaar niet hadden gevonden. De Prunier-broers deden er een reuzezaak en hebben nu meer dan een volle manche voorsprong op tweede mannen Vanluchene-van den Bogaart die wél de snelheid haalden in Gdansk, maar niét de punten, zodat de Belgen komend weekend in het Estse Karksi Nuia opnieuw vanaf nul moeten herbeginnen.  Davy Sanders greep – ondanks een lauwe openingsheat – in heat twee meteen de aangeboden kans aan, om de Belgische eer hoog te houden, en deed dat met een mooie podiumplaats tijdens de huldiging, die werd gehouden tijdens een stormachtig onweer boven Gdansk.

Een andere landgenote, Kelly Debruyne, was de grote pechvogel van het Poolse weekend en liep een kapotte knie en gebroken scheenbeen op, waaraan zij eerstdaags in België wordt geopereerd. De andere aanwezige Belgen in Gdansk, Kim de Cock en Stijn de Vylder kregen eindelijk eens loon naar werken en grepen veertien WK punten in Gdansk, waardoor de moraal om door te reizen naar Estland, waar komend weekend wordt geraced, meteen op scherp werd gezet. Onze huisfotograaf Braïn stond afgelopen weekend eenzaam en alleen in de desolate Poolse vlakte, geduldig wachtend tot er af en toe een zijspan passeerde en wist zo, met veel geduld, alsnog een schitterende fotoreportage bijeen te sprokkelen. Enjoy it !  

Onder het gekende Vlaamse motto ‘Wat je zelf doet, doe je meestal beter’, vinden dit jaar de wedstrijden in de Support Class, tgv de Grand Prix Sidecars in Lommel op 27 en 28 juni , doorgang onder de noemer ‘European Masters of Sidecarcross’.  Het idee van een Europees kampioenschap zijspancross als een soort opstapklasse nààst het WK zijspancross, was afgelopen winter reeds gerijpt, en er waren drie wedstrijden voorzien, telkens als nevenprogramma, bij de Grand Prix van Kramolin (CZ) , Lommel (B) en Heerde (NL) . Tussen theorie en praktijk is vaak een hemelsbreed verschil, en op de eerste proef die voorzien was in Kramolin begin mei, kwam men tot de pijnlijke vaststelling dat er  . . . bijna geen deelnemers waren voor dit EK, en ging de race niet door. Ondertussen is de Grand Prix van Heerde, voorzien voor begin september, geannuleerd en is ook het ganse idee van het Europees kampioenschap terug in één of andere onderste lade van een bureau beland. Gelukkig is er nog Lommel, waar de organiserende Motorsports Events VZW, onder eigen vleugels, toch de koe bij de horens vat en de wedstrijden voorzien in de Support Class van de Grand Prix heeft omgedoopt tot European Masters of Sidecars.  Wie dus de Support klasse in Lommel wint, krijgt bij de huldiging op zondagavond de titel van European Master of Sidecars 2026 toegekend. Mooi toch !

Er werd uiteraard niet enkel in Polen gezijspancrosst afgelopen weekend. In het Deense Haderslev verschenen zaterdag twaalf sidecars aan de start. Vorig jaar maakte Jacob Jensen, geassisteerd door onze landgenoot Arne Vanhamel, er het mooie weer tijdens de Deense kampioenschapswedstrijden. Dit jaar heeft Jensen het zichzelf wat makkelijker gemaakt, door aan te treden met zijn landgenoot Jan Petersen, uit het – in zijspancrossmiddens wereldberoemde – Slägelse. Jensen en Petersen wonnen heat één, maar vielen in de herneming al vroeg uit. De zege ging er naar de Duitse gastrijders Ronny Benning en Lorenz Karsunke die in de manches een vierde en een eerste plaats pakten. Thüno-Holm (2-3) en Jörgensen-Modekjaer (5-2)  vervolledigden het dagpodium.  

In het Nederlandse Oss kwamen 34 zijspanteams opdagen, verdeeld over twee klassen. Sam Veldman en Kaj van den Berg wonnen er de beide heats, telkens met kleine voorsprong op F. Mulders- M. van Deutekom. Winston Derksen en Sven van Dommelen pakten de derde plaats.  In de categorie Nationalen hielden Jens Mans en Yari Ceulemans de Belgische eer hoog door via een derde en een eerste plaats het dagklassement te winnen.

In eigen land kwam bij MCLB in Damme opnieuw een mooi peloton van 25 sidecars achter het starthekken post vatten.

Om vier uur gingen nog slechts negentien sidecars van start voor heat twee. Onder andere Rihards Rupeiks (rugblessure)  en Kelly Debruyne (kniefractuur) waren er niet meer bij. Ook het nog resterende ‘publiek’ moest met een vergrootglas worden gezocht. Dat alles maakte niet de rekening van de Franse broers Prunier, die brandhout maakten van de verzamelde concurrentie door van de eerste meters na het vallen van het starthek de koppositie te grijpen en die daarna niet meer af te staan. Bij Vanluchene en van den Bogaart schoot kort na de start de machine uit zijn versnelling, en in een poging om deze situatie in de eerste bocht meteen recht te trekken ging de combinatie kopje over, waarbij o.a. ook Tim Prümmer, Brett Wilkinson en de Leferink-boys werden opgehouden. En dàt was nog maar pas het begin van de ellende voor het kampioenenkoppel Vanluchene-van den Bogaart, die even later ook nog es hun machine zagen stil vallen.

Een licht briesje zorgde voor de nodige verfrissing vlak voor de start van reeks één in Gdansk, alwaar de lokale motorclub AMC Gdansk haar 80-jarig bestaan viert met de organisatie van deze Grand Prix.  Vanluchene en van den Bogaart lieten er alvast geen gras over groeien en stoven er meteen na het vallen van het starthek, supergeconcentreerd, als een pijl uit een boog vandoor , gevolgd door Prümmer-Schneider, de broers Leferink, Hermans-Rietman en WK-leider Prunier die zich in de eerste bocht aan de binnenzijde wat had laten insluiten. In ronde drie verloren we vooraan de broers Leferink die bij de landing van de verre dubbelsprong achterin het circuit van hun motor stuiterden. Tegen de tijd dat beiden wat bekomen waren, en terug hun weg konden verder zetten, waren de leiders in de race al een ronde verder. Leferink klampte opnieuw moedig aan, maar meer dan een veertiende plek zat er finaal niet meer in.

Ondertussen hadden Vanluchene-van den Bogaart een gaatje getrokken van een kleine tien seconden op naaste achtervolger Tim Prümmer, die na een klein kwartier het hoofd moest buigen voor de constant aanvallende Prunier-broers, die zich op plek twee aangekomen, op hun beurt los werkten van Prümmer en Schneider. En daarmee lag de top drie meteen muurvast.