Als het nog steeds zo is dat de eerste klap een daalder waard is , dan ziet het er alvast niet slecht uit voor het verdere seizoensverloop voor onze landgenoten, want zowel in het Franse Basly als in het Nederlandse Eersel mochten onze Belgische sidecaristen al meteen proeven van de huldigingsceremonie.

In Eersel kwam, na het optrekken van de hardnekkige mist, een selectief deelnemersveld opdoemen aan de zijspancrosshorizon, waarvan de Leferink-boys de gretigsten waren na de start in heat één, en de Britten Wilkinson en Millard al meteen kopje over gingen en voor verder onderzoek werden afgevoerd door de medische diensten. De broertjes Leferink hielden het tempo strak genoeg om nie bedreigd te worden en wonnen dan ook overtuigend voor wereldkampioen Koen Hermans en Dion Rietman, en een verrassende Koen Grondman en Ross Vincent. Prümmer-van de Putten zagen een quasi zekere tweede plaats in rook opgaan toen ze in de slotfase tot stilstand kwamen en terug vielen naar vier.  De van kortbij volgende Sanders-Vincent deelden mee in de brokken en vielen terug naar pel zeven, net na Wijers-van Hal en de goed rond toerende Franse Prunier-broers. MCLB-ers Delmotte-Valcke kwamen trainingsachterstand inhalen en finishten negentiende, voor Kelly Debruye-Aivar van de Wiel.

Het lijkt wel lente – alhoewel het nog steeds winter is – en dat is goed nieuws voor de organisatoren, rijders én toeschouwers van het openingsweekend van het zijspancross sportseizoen. Zowel in Frankrijk, àls in Nederland wordt er zondag, voor ’t eerst in 2026, in competitieverband gezijspancrosst. In Nederland gebeurt dit al meteen op het hoogste niveau. Na jaren georganiseerd te hebben onder de noemer ‘Seizoensopener’, heeft de Eerselse club MCC De Kempen het dit jaar voor mekaar gekregen om de openingswedstrijd om het KNMV Open Nederlands kampioenschap zijspancross te organiseren, op hun gekende circuit De Ketelberg, vlakbij de Belgisch-Nederlandse grens. Voor de Nederlandse teams is het zaak om al meteen bij de pinken te zijn, want het ONK zijspancross telt – voorlopig – slechts vier wedstrijden in 2026. Elke misstap kan dus grote gevolgen hebben. Bovendien wordt het voor de meeste teams ook nog wat aftasten, want . . . er is heel veel veranderd afgelopen winter.

Wereldkampioen Koen Hermans komt in Eersel zijn nieuwe co-piloot Dion Rietman roderen. Hetzelfde geldt voor Stephan Wijers, die het dit jaar samen doet met de gedreven Duitse belofte Joel Hoffmann. 

De zijspancrossers ontwaken stilaan uit hun winterslaap. De eerste trainingsmeters in Nederland, Spanje of Italië staan reeds bij diverse teams op de teller, en in Frankrijk wordt komend weekend een dubbel trainingsprogramma afgewerkt, specifiek voor de sidecars.  In Tarare, ietsje ten noordwesten van Lyon kan op het spectaculaire bergachtige circuit (waar ooit onze landgenoten D. van Bellinghen – R. d’Hollander  de Grand Prix wonnen en zowaar de WK-leiding in handen namen)  zowel zaterdag als zondag vanaf 9 uur ’s ochtends volop getraind worden door de internationale driewielers. GPS : En Chalosset, 69170 Saint-Marcel-l’Eclairé. Het circuit ligt op drie kilometer van het centrum van Tarare.

Iets dichter bij huis, ligt in Londinières , net ten oosten van havenstad Dieppe, eveneens een spectaculair heuvelachtig circuit klaar dat komend weekend gereserveerd is voor de sidecars en quads. GPS : Route de Saint Pierre des Jonquieres, 76665 Londinières.

Het is niet eens zo lang geleden, dat onder IMBA-vlag een Europees kampioenschap zijspancross werd verreden, met op de erelijst heel wat internationale toppers die het later waar maakten in het WK.

Het eerste IMBA-kampioenschap vond plaats in 1967, het  laatste werd verreden in 2024, en telde toen nog drie wedstrijden. De Zwitserse toppers Marco Heinzer en Meinrad Schelbert waren de laatste IMBA-kampioenen.

Vooral in de seventies, eighties en nineties was het Europese IMBA-kampioenschap een sterk bezette competitie, met héél veel Belgisch succes, aangeleverd vanuit de toenmalige BLM-federatie (nu VLM) . Onze laatste Belgische IMBA-kampioenen waren overigens Nick en Glenn Janssens die de titel behaalden in 2015.

Maar zie, waar iets verdwijnt komt er plaats voor iets nieuws, en vanaf dit jaar wordt door FIM het allereerste officiële Europees kampioenschap zijspancross boven de doopvont gehouden . Maar . . . , hoe zit dat nu eigenlijk met dat Europees kampioenschap zijspancross 2026, dat wordt verreden over drie wedstrijden ? (lees verder bij ‘Lees Meer’)

Ietwat onverwacht kwamen de Oostenrijkers Benjamin Weiss en Patrick Schneider – de nummers vijf uit het WK zijspancross 2025 -  vandaag met het nieuws naar buiten dat ze er in 2026 niet meer zullen bij zijn. Na een carrière van zeventien jaar, hangen de 33-jarige Weiss, en zijn één jaar jongere vaste bijrijder Patrick Schneider op het hoogtepunt van hun carrière de helm aan de spreekwoordelijke wilgen. Weiss en Schneider wisten in 2025 voor de allereerste keer in hun carrière een WK-manche te winnen (Kramolin – CZ, 9 mei 2025) en misten die dag op slechts één puntje het dagpodium.  Ook hun vijfde plek in de WK-eindstand vorig jaar (waarin ze zelfs de Grand Prix van Letland skipten)  was de beste eindpositie die ze ooit wisten te behalen. Ook de Duitse Open titel in het zijspancrossen in 2022, was een hoogtepunt in hun carrière. Een Oostenrijkse titel in eigen land zat er namelijk niet in , wegens . . . geen zijspancrosscompetitie in eigen land.

Naast het feit dat we met Weiss & Schneider een topteam uit het wereldkampioenschap verliezen , is vooral het feit dat er hiermee opnieuw een nationaliteit verdwijnt uit het WK zijspancross een jammerlijke kwestie. De jongste jaren  lieten ook al  Zeno Compalati (Italië) en Gary Moulds (Ierland) als vaste WK-rijders, een soortgelijke leemte achter, terwijl er sedert vorig jaar ook van Tsjechische zijde geen WK-inbreng meer is, waardoor het aantal verschillende deelnemende landen aan het WK zijspancross jammergenoeg sterk gereduceerd is. Gelukkig heeft dit alles geen enkele invloed op de spanning in deze sport, want vorig jaar kregen we het spannendste wereldkampioenschap zijspancross ooit uit de geschiedenis van deze sport voorgeschoteld.

Het is eens te meer een waarheid als een heilige koe : Gods wegen zijn ondoorgrondelijk. Drievoudig wereldkampioen Marvin Vanluchene zou na het snertjaar 2025, dit jaar op jacht gaan naar een vierde wereldtitel samen met zijn Franse maatje Nicolas Musset. Alles was al in kannen en kruiken, maar kort na Nieuwjaar kwam er - omwille van familiale omstandigheden – een kink in de kabel. Musset moest noodgedwongen afhaken, en Vanluchene moest op zoek naar een nieuwe bijrijder. Not easy, maar Vanluchene had het al es eerder meegemaakt, toen Musset begin 2024 onverwacht moest afhaken wegens een rugblessure. Marvin Vanluchene vond toen in landgenoot Glenn Janssens de perfecte invaller, en het Belgische koppel werd uiteindelijk wereldkampioen. De àllereerste twee Belgen die tesamen wereldkampioen werden in de discipline zijspancross !

En ook dit keer zocht Vanluchene opnieuw zijn heil in eigen land, om een oplossing te vinden voor het nijpend bakkenistenprobleem. Robbe de Veene, vorig seizoen nog gewaardeerd co-piloot bij noorderbuur Thom van de Lagemaat, is dit keer de uitverkorene.

Vanluchene en de Veene zijn overigens geen onbekenden voor mekaar.

De Belgische motorcrossfederatie MCLB  – by the way, de enige Belgische MX-federatie die nog wedstrijden voor sidecars organseert -  is op zoek naar nieuwe medewerkers. Hieronder de oproep die onlangs door MCLB gelanceerd werd.

DRINGEND MEDEWERKERS GEVRAAGD

De voorbereidingen voor het nieuwe seizoen dat er stilaan aankomt brengt ook logistiek heel wat in de aarde. Het dreigend tekort aan medewerkers zorgt ervoor dat alles valt of staat met deze vrijwilligers. Zo ook onze geliefde sport …

Om het seizoen 2026 in goede banen te leiden is onze federatie op zoek naar:

Medewerkers die willen instaan voor geluidsmetingen.

Op overheidsvlak moeten ook wij een tandje bijsteken en dient het geluid genormaliseerd te worden. Iedere piloot zijn motor dient te voldoen aan de gangbare waarde van 111 dB. Dit zal dus ook binnen onze federaties gecontroleerd worden, momenteel volgens de 2 meter max methode. Hiervoor zoeken wij dus een aantal medewerkers die zich tijdens de weekends willen inzetten om deze metingen uit te voeren.

Medewerkers die willen instaan voor de tijdstrainingen op zondag.

Zoals onze zuster federaties willen we vanaf de junioren starten met de invoering van tijdstrainingen. Om dit te kunnen bewerkstelligen zijn extra mensen nodig en zijn we op zoek naar een computer-minded medewerker die dit in goede banen wil leiden.

Medewerkers “vlaggemannen/vlaggevrouwen” die willen instaan voor de veiligheid langsheen de omloop.

Meer en meer worden we geconfronteerd met een tekort aan baancommissarissen. Respect van piloten en toeschouwers voor deze medewerkers ligt dikwijls aan de basis van het tekort. Beseft iedere piloot dat deze een van dé belangrijkste pionnen zijn gedurende de ganse dag?

Nemen we onze verantwoordelijkheid t.o.v. deze mensen met het nodige respect?

Ook als piloot dient men een halve wedstrijddag in te staan voor dit onderdeel van de veiligheid … dit lijkt voor velen een verplicht nummertje maar het besef van de draagkracht ontbreekt. Men dient er zich bewust van te zijn dat er zonder deze mensen geen wedstrijden mogelijk zullen zijn! Draag je onze sport in het hart dan weet je hoe belangrijk dit is. Deze onmisbare pionnen zijn dan ook dringend gevraagd.

Aan iedereen, denk er aan: GEEN VLAGGEMENSEN MEER = GEEN WEDSTRIJD MEER.

Zie je het zitten om mee te werken aan de verdere uitbouw van onze liefhebbersfederaties? Neem dan snel contact op voor meer info met het secretariaat op het nummer 055 30 14 64. Wij wachten op jou …

2026 jaar van ... " WE DEMPEN HET GELUID ... NIET DE FUN "

en misschien ben jij mee de persoon die hieraan kan meewerken … Als iedereen denkt dat het vanzelf komt … dan slaan we de bal verkeerd en het is altijd gemakkelijk de vinger te wijzen en commentaar te geven maar het hand op het hoofd geeft ons een beter en toekomstgericht alternatief. DOE ZELF IETS VOOR DE SPORT WAAR JE VAN HOUDT

Als een donderslag bij heldere hemel viel vandaag het bericht uit de lucht dat Nicolas Musset in 2026 niét meer aan de start zal verschijnen van het WK, wegens familiale omstandigheden.Dat betekent dat drievoudig wereldkampioen Marvin Vanluchene - die het seizoen 2025 in het water zag vallen omwille van een zware Covid-besmetting - nét als twee jaar geleden, in extremis nog op zoek moet naar een geschikte co-piloot voor het op til zijnde wereldkampioenschap zijspancross. Een zoektocht die Vanluchene twee jaar geleden overigens perfect wist af te ronden, en toen met Glenn Janssens zelfs wereldkampioen werd. Welke oplossing er dit keer uit de bus komt bij team Vanluchene, daar is het voorlopig nog even het raden naar. 

Bruine beren en zijspancrossers, ze hebben twee dingen gemeen : Ze zijn allebei zo sterk als een, euh , beer dus. En ze houden beiden, van pakweg half november tot half februari een winterslaap. Maar ! Je hebt natuurlijk ook onrustige beren , die niet zo erg van slapen houden.  Wat een échte – onrustige – bruine beer in zo’n geval doet tijdens de winter, dat weten we eigenlijk niet. Maar wat een onrustige zijspancrossende beer in zo’n geval doet, dàt weten wel.  Jason Van Daele en Birgen Beernaert zijn twee onrustige zijspancrossende beren, die een paar jaar terug  , om de stille wintermaanden te overbruggen, het backflippen – achterwaartse salto’s maken dus – met een zijspan hebben uitgevonden. Tot nader order zijn zij nog steeds de twee enige mensen (en daarvan lopen er toch ruim acht  miljard rond op de wereld) die dit truukje onder de knie hebben. En we voegen er voor de zekerheid toch maar al te graag  aan toe : Please, don’t try this at home !

Maar als je echt een héél erg onrustige beer bent , dan gaat blijkbaar zelfs backflippen met een zijspan algauw een sleur worden. En dààrom mocht er voor onze ex-Belgisch kampioen zijspancross Jason Van Daele, deze winter dus wel nog iets extra bij komen.

De achtenveertigste editie van Paris-Dakar, die sedert enkele jaren plaats vindt in het Midden-Oosten,  loopt op zijn einde.  De woestijnrally, die geldt als de zwaarste rally ter wereld, staat nog steeds open voor motoren, auto’s en vrachtwagens.  Zijspannen doen er al enkele jaren niet meer aan mee , maar dat is ooit anders geweest.  In totaal hebben over de jaren heen zo’n vijftig zijspanteams zich aan de uitdaging gewaagd, waaronder ook flink wat Belgen en Nederlanders. Ronny Renders en Herman Verboven , die in 1984 de rally met succes wisten beëindigen, groeiden uit tot dé boegbeelden van de Paris-Dakar zijspancross scène.  Ook wereldkampioenen zijspancross  Ton van Heugten en Frits Kiggen waagden zich aan het avontuur. En tienvoudig wereldkampioen zijspancross Daniël Willemsen nam ook een paar keer deel aan de moeder van alle woestijnrally’s, maar dat was dan wel op een solo-motor.  Maar hoe zit – of zat – dat nu eigenlijk weer met al die zijspannen en de Paris-Dakar rally ? Onze fijne Nederlandse collega Emil Bilars zocht het allemaal uit, en de volledige zijspancross-geschiedenis van Paris-Dakar vindt u terug op zijn mooi ogende website, namelijk www.orangehat.nl  . Of via onze welbekende gele knop ‘Extra’ uiteraard.

(foto’s FB)