Als een donderslag bij heldere hemel viel vandaag het bericht uit de lucht dat Nicolas Musset in 2026 niét meer aan de start zal verschijnen van het WK, wegens familiale omstandigheden.Dat betekent dat drievoudig wereldkampioen Marvin Vanluchene - die het seizoen 2025 in het water zag vallen omwille van een zware Covid-besmetting - nét als twee jaar geleden, in extremis nog op zoek moet naar een geschikte co-piloot voor het op til zijnde wereldkampioenschap zijspancross. Een zoektocht die Vanluchene twee jaar geleden overigens perfect wist af te ronden, en toen met Glenn Janssens zelfs wereldkampioen werd. Welke oplossing er dit keer uit de bus komt bij team Vanluchene, daar is het voorlopig nog even het raden naar. 

Bruine beren en zijspancrossers, ze hebben twee dingen gemeen : Ze zijn allebei zo sterk als een, euh , beer dus. En ze houden beiden, van pakweg half november tot half februari een winterslaap. Maar ! Je hebt natuurlijk ook onrustige beren , die niet zo erg van slapen houden.  Wat een échte – onrustige – bruine beer in zo’n geval doet tijdens de winter, dat weten we eigenlijk niet. Maar wat een onrustige zijspancrossende beer in zo’n geval doet, dàt weten wel.  Jason Van Daele en Birgen Beernaert zijn twee onrustige zijspancrossende beren, die een paar jaar terug  , om de stille wintermaanden te overbruggen, het backflippen – achterwaartse salto’s maken dus – met een zijspan hebben uitgevonden. Tot nader order zijn zij nog steeds de twee enige mensen (en daarvan lopen er toch ruim acht  miljard rond op de wereld) die dit truukje onder de knie hebben. En we voegen er voor de zekerheid toch maar al te graag  aan toe : Please, don’t try this at home !

Maar als je echt een héél erg onrustige beer bent , dan gaat blijkbaar zelfs backflippen met een zijspan algauw een sleur worden. En dààrom mocht er voor onze ex-Belgisch kampioen zijspancross Jason Van Daele, deze winter dus wel nog iets extra bij komen.

De achtenveertigste editie van Paris-Dakar, die sedert enkele jaren plaats vindt in het Midden-Oosten,  loopt op zijn einde.  De woestijnrally, die geldt als de zwaarste rally ter wereld, staat nog steeds open voor motoren, auto’s en vrachtwagens.  Zijspannen doen er al enkele jaren niet meer aan mee , maar dat is ooit anders geweest.  In totaal hebben over de jaren heen zo’n vijftig zijspanteams zich aan de uitdaging gewaagd, waaronder ook flink wat Belgen en Nederlanders. Ronny Renders en Herman Verboven , die in 1984 de rally met succes wisten beëindigen, groeiden uit tot dé boegbeelden van de Paris-Dakar zijspancross scène.  Ook wereldkampioenen zijspancross  Ton van Heugten en Frits Kiggen waagden zich aan het avontuur. En tienvoudig wereldkampioen zijspancross Daniël Willemsen nam ook een paar keer deel aan de moeder van alle woestijnrally’s, maar dat was dan wel op een solo-motor.  Maar hoe zit – of zat – dat nu eigenlijk weer met al die zijspannen en de Paris-Dakar rally ? Onze fijne Nederlandse collega Emil Bilars zocht het allemaal uit, en de volledige zijspancross-geschiedenis van Paris-Dakar vindt u terug op zijn mooi ogende website, namelijk www.orangehat.nl  . Of via onze welbekende gele knop ‘Extra’ uiteraard.

(foto’s FB)

1 januari, telkens weer de dag van de goeie voornemens , de nieuwjaarsbrieven, de beste wensen voor het komende jaar,  nieuwe veranderingen, andere wetten en reglementen, de voorspellingen en verwachtingen voor het aankomende jaar. In zijspancrossland is dit niet anders.

Of de voorspellingen ook daadwerkelijk uitkomen, dàt is wél iets anders. Wie had op 1 januari vorig jaar kunnen voorspellen dat het WK 2025 finaal zou uitmonden in een nooit eerder geziene triller, met Hermans-vd Bogaart, Wilkinson-Millard en Prunier-Prunier in de hoofdrollen ? Niemand toch ! Dat de topfavorieten Marvin Vanluchene en Daniels Lielbardis om diverse redenen, reeds vroegtijdig dienden af te haken afgelopen jaar, wie had dàt zien aankomen op 1 januari ? Om het in cijfers uit te drukken : Wereldkampioen Vanluchene viel in 2025 van plek één terug naar plek dertien – hoe symbolisch kan het getal dertien zijn – op de World ranking, de Lielbardis boys vielen van twee terug naar vier. En Hermans-van den Bogaart stootten vanaf plek vier in 2024, afgelopen seizoen door naar de wereldtitel, met slechts een zuchtje verschil op de Fransman Prunier en de Engelsman Wilkinson.

Wat brengt 2026 , wie zal het zeggen ?

Afgelopen zaterdag vond in het Swiss Tech Convention Center in Lausanne het jaarlijkse FIM-gala plaats.  Het FIM-gala is elk jaar het orgelpunt van het internationale motorsport seizoen , waarop alle wereldkampioenen uit alle mogelijke motorsport disciplines van het voorbije jaar worden gehuldigd. In de zijspancross discipline waren het dit keer dus Koen Hermans en Ben van den Bogaart die deze eer te beurt viel.

Na de warm-up op vrijdagavond, en een door FIM aangeboden snelcursus Zwitsers chocolatier  op zaterdagmiddag, was het ’s avonds tijd voor de ultieme motorsport huldiging.

Het was overigens het jaar van de grote come backs op het FIM-gala in Lausanne. In de Moto GP-klasse mocht Marc Marquez zijn negende gouden WK-medaille ophalen, het was van 2019 geleden dat Marquez nog es wereldkampioen werd ! Een gelijkaardig scenario in de motorcross, waar in de MX GP-klasse de Fransman Romain Febvre gehuldigd werd als wereldkampioen, exact tien jaar na zijn vorige wereldtitel.

En ook zijspancross co-piloot Ben van den Bogaart maakte in Lausanne zijn comeback op het allerhoogste motorsportniveau.

Gisteren vond bij de MCLB-federatie de jaarlijkse 'inrichtersvergadering' plaats, die dit keer door ging in het gekende voetbal en zijspancross etablissement Scorkaffee , in Oostrozebeke , de heimat van de MCLB federatie.  Voor 2026 staan momenteel vierentwintig wedstrijden op de agenda plus drie overkoepelende interbondenwedstrijden,  in de geest van de FAM-wedstrijden van weleer. De eerste race is gepland op 15 maart in het Westvlaamse Hooglede, de afsluiter is voorzien op 4 oktober in het Oostvlaamse Wachtebeke. 

De wedstrijden die mee tellen voor het MCLB-kampioenschap worden later nog bekend gemaakt.

De MCLB-sportkalender 2026 vind je bij onze gekende gele knop 'Extra'. 

Vandaag maakten FIM en WK zijspancross promotor WSC de wedstrijdkalender voor 2026 bekend. Met twaalf Grand Prix en daarbovenop nog de Sidecarcross of Nations is de kalender voor 2026 alvast goed gevuld. Opvallendste feiten : Nederland keert met de GP in Heerde, na een jaartje afwezigheid, terug in dit WK .  Ook in Estland wordt er dit jaar - na enkele jaren afwezigheid - opnieuw om de WK-punten gestreden.  Litouwen is nieuw in het WK zijspancross. Nooit eerder vond in het meest zuidelijke van de drie Baltische Staten een WK-wedstrijd zijspancross plaats. 

België (Lommel) staat opnieuw geprogrammeerd eind juni, en in Duitsland staan voor volgend jaar zelfs drie (!) WK-wedstrijden geprogrammeerd.  De SMX of Nations wordt volgend jaar eind september verreden in het Franse Dardon-Gueufgnon. Voor elk wat wils dus in 2026.

De volledige WK-kalender 2026 vindt u bij onze gekende gele knop 'Extra'. 

Er zijn nog zekerheden in het leven. Eén daarvan is de jaarlijkse DVO (Door Vrienden Opgericht) motorcross in het Nederlandse Made, een combinatie van motorcross en muzikale optredens tvv plaatselijke goede doelen.  Op vrijdagavond wordt het motorcrossfeest op gang geschoten in de grote – en dat mag je letterlijk nemen – feesttent  met diverse muzikale optredens, wat op zaterdagavond zijn vervolg kent.  Gecrosst wordt er op zaterdag én zondag (telkens trainen vanaf 8 uur) .  Er zijn diverse soloklassen voorzien, maar ook vier (!) categorieën sidecars : Kids & Sidecars, Hobbyklasse A en hobbyklasse B, en tenslotte diegenen die beschikken over één of andere jaarlicentie. Voor elk wat wils dus komend weekend, in het Nederlandse Made , ietsje ten noordoosten van Breda.

Bij de Nederlandse MON-federatie – zeg maar de Nederlandse versie van onze MCLB – waren ze afgelopen zondag toe aan de finale van hun kampioenschap. De zijspannen zijn er , net als bij MCLB, in twee categorieën verdeeld, Nationalen en Inters.  Bij de Nationalen had de pas veertienjarige (!) Joris Mulders  , een paar weken geleden al voldoende punten  verzameld om zich tot MON kampioen te kunnen kronen, samen met bijrijder Rion Meulenbroek. Pa Frank Mulders wou natuurlijk niet onderdoen voor zoonlief en samen met zijn reeds jarenlange ervaren co-piloot Marc van Deutekom, werd de Bergharense lasser zondag tweede in Meijel, wat ruimschoots voldoende was voor de nationale titel in de Inters klasse.  Twee kampioenen voor de prijs van één dus, bij de familie Mulders.

De dagzege in Meijel was voor de plaatselijke clubpiloten Stephan Wijers en Han van Hal die toe waren aan hun laatste wedstrijd als zijspanteam. Wijers en van Hal schreven er de beide manches op hun naam, en gingen dus in stijl en in alle vriendschap uiteen.

De bladeren vallen stilaan van de bomen, en dan wordt de spoeling dun op de motorcross – en zijspancross sportkalender. In eigen land vindt aan de Sint Siardusstraat te Westerlo , zaterdag vanaf 10 uur de jaarlijkse opstapdag Marieke Verachtert plaats, waar in het programma ook voldoende ruimte is voorzien voor de sidecars. In het Franse Soucy, vlak naast de autostrade A5 , een goeie honderd kilometer ten zuidoosten van Parijs, kan zowel op zaterdag àls zondag volop getraind en gezijspancrosst worden, en worden ook de nieuwe VMC-modellen 2026 voorgesteld.  Marvin Vanluchene en Nicolas Musset, de wereldkampioenen van 2023 zijn van de partij om het nodige advies te geven. Er is twee dagen eet – en drankgelegenheid voorzien, en op zaterdagavond staat zelfs een concert gepland. Men hoeft er niet vooraf in te schrijven, de organisatie is in handen van de Franse zijspancrosser Pascal Délajon.

In het Nederlandse Meijel , halverwege tussen Meert en Venlo, staat zondag de finale van het Nederlandse kampioenschap van de MON-federatie op de affiche.