Alle zijspancrossogen zijn komend weekend uiteraard gericht op de WK-finale in het Duitse Rudersberg, alwaar Prunier-Prunier (F ) , Hermans-vd Bogaart (NL) en Wilkinson-Millard (GB) , met een onderling verschil van slechts zes punten onder elkaar moeten gaan uitmaken wie wereldkampioen 2025 wordt . Met dergelijk klein verschil hebben alle drie de titelpretendenten hun kansen in eigen handen. Het is dan ook de allereerste keer in de vijfenveertigjarige geschiedenis van het WK sidecarcross, dat de finale zich zo spannend aankondigt. Een volledige voorbeschouwing van deze wedstrijd leest u in de topic onder dit artikel.  GPS : Königsbronnhof 45, 73635 Rudersberg.

In eigen land wordt er zondag gecrosst op de natuurlijke omloop te Pamel, waar traditiegetrouw MX De Willemsvrienden instaan voor de organisatie, en er en passant hun vijfentwintigste verjaardag vieren. GPS : Bouchoutstraat , 1760 Roosdaal Pamel.

In Heerde  (NL) wordt – een week voor de Sidecarcross of Nations er wordt verreden – op zondag gezijspancrosst door de KNMV Cup klasse en de Nationalen.  Bijde quads wordt er geraced in drie verschillende klassen.  De wedstrijden beginnen er zondagmiddag om 11:15 uur.  GPS : Kamperweg 78, 8181 Heerde (NL)

En tenslotte wordt er zondag ook gezijspancrosst om de nationale kampioenschaspunten  in het Zwitserse Ehrendingen. GPS : 5420 Ehrendingen (CH).

Komend weekend wordt in het Duitse Rudersberg op zoek gegaan naar de vijfenveertigste wereldkampioen in de geschiedenis van de zijspancrosserij. En dàt precies in het jaar waarin  onlangs de alleréérste wereldkampioen zijspancross (Siegfried Müller, wereldkampioen in 1980 met Reinhard Bohler) van ons heen ging. Nooit eerder in de geschiedenis van dit WK kondigde de finale zich zo spannend aan als dit jaar : Met drie teams binnen een marge van slechts zes punten is zondag werkelijk àlles mogelijk am Königsbronnhof , in het Duitse kanton Baden Würtemmberg.

De Franse Prunier broers, ondanks twee eerdere nulscores dit seizoen, sinds kort de onverwachte nieuwe leiders in dit WK, kunnen zorgen voor een primeur : De alleréérste Franse wereldkampioen worden in deze discipline. 

Hetzelfde kan gezegd worden over Brett Wilkinson en Joe Millard : Nooit eerder werd een Engelsman wereldkampioen zijspancross.

Nederlandse wereldkampioenen zijspancross, die hadden we bij de vleet in het verleden, maar toch , . . .  noorderbuur Koen Hermans, dié is het nog nooit geworden en precies hij wil nu zondag, na quasi het ganse seizoen de rode leidersplaat te hebben gevoerd, ook wel es een keer de absolute numero uno worden ! Voor co-piloot Ben-van den Bogaart, zou dit zelfs de vijfde wereldtitel worden, waarmee ie het absolute record van die illustere Letse co-piloot Artis Rasmanis zou evenaren . En , van den Bogaart maakte deze week nog bekend dat Rudersberg sowieso zijn allerlaatste Grand Prix ooit wordt, whatever happens.

De drie titelkandidaten zullen echter niet enkel met elkààr moeten rekening houden straks, want in Rudersberg liggen er nog tal van wolfijzers en schietgeweren klaar om mee af te rekenen.

In Stelpe vond de finale plaats van het Lets kampioenschap zijspancross.  Twintig equipes verschenen er aan de start.  Daniels Lielbardis, die Nicolas Musset had laten overvliegen om zijn geblesseerde broer Bruno Liellnardis te vervangen, won er vlotjes de beide manches, telkens voor MAris Rupeiks en Kaspars Liepins die opnieuw de Letse zijspancrosstitel wisten binnen te halen. Janis en Peteris Jegorovs werden derde.

In het Deense Slägelse ging de dubbelzege naar Jacob Jensen, met zijn Belgische bijrijder Arne Vanhamel. Daarmee stelden beiden ook de Deense titel 2025 veilig en schrijft co-piloot Vanhamel geschiedenis door meteen als enige Belg ooit, de Deense nationale titel zijspancross te veroveren.

In het Zwitserse Waldhausern kwamen slechts tien equipes opdagen. De jongste uit de Käserdynastie, Nevio schreef er samen met Marius Strauss de beide manches op zijn naam. De Heinzer-broers werden twee keer tweede, Sven en Marc Buob werden via een derde en een vierde plek, derde overall.

Na wat flinke plensbuien op zaterdag, die het stof blusten, bleef het de ganse zondag zonnig en droog voor de finale van het MCLB kampioenschap zijspancross in Lichtervelde. Twintig teams namen plaats achter het starthek , waaronder géén Soetaert-Bekaert die zich onlangs blesseerden en onvoldoende hersteld waren om op volle kracht nog mee te strijden om de titel.  Dat maakte de klus er voor Yens Delmotte en Joey Valcke meteen wat eenvoudiger op, maar toch kozen de nieuwe kampioenen niet voor de makkelijskte weg.  Na in de eerste manche als vijfde gestart te zijn, gingen de nieuwe kampioenen al gauw op jacht naar koplopers Verstraete-de Schacht die de leiding hadden overgenomen van kopstarters Van Grembergen-Hoste , B-rijders Mathias en Fre van der Voorden en de eveneens goed gestarte van Malderen-Wittebolle.

Halfkoers konden Van Grembergen-Hoste opnieuw de koppositie overnemen van Verstraete-de Schacht die zich hadden verslikt in hun eigen snelle tempo in de openingsfase, en daarna ook Delmotte-Valcke moesten laten passeren. De slotronden mondden uit in een duel tussen van Grembergen en de nieuwe kampioen Delmotte die in de voorlaatste ronde alsnog de zege naar zich toe trok. Verstraete en de Schacht werden op drie de beste B-rijders.

Belgen die een nationale titel halen in het buitenland , het is niks nieuws onder de zon. In Nederland wisten Peter Steegmans,  Ben Adriaenssen, Sven Verbrugge en Dagwin Sabbe  in de jongste decennia de nationale titel te veroveren.  Zowel  Geert Devoldere,  Jan Hendrickx als Joris Hendrickx wisten de Franse titel te pakken.  Marvin Vanluchene was in 2021 onze meest recente  nationale kampioen in Frankrijk.  Andreas Clohse en Davy Sanders pakten enkele jaren geleden een Duitse nationale titel sidecarcross.  Dat deed in 2023 ook Jarno Steegmans. En Kristof Santermans werd zelfs Lets kampioen in de zijspancross discipline.  Maar een Deens kampioen, dat hadden we nog niet !  Tot gisteren !

Arne Vanhamel, die niet om een paar kilometer meer of minder verlegen zit om zijn sportcarrière uit te bouwen, werd gisteren, op het gekende WK-circuit Slotsblergbybanen in Slägelse,  Deens kampioen zijspancross, en zorgt daarmee voor een Belgische primeur.

In eigen land zijn alle ogen uiteraard gericht op de MCLB kampioenschapsfinale, zondag  in het Westvlaamse Lichtervelde waar in de A-klasse de vraag luidt : Delmotte-Valcke of Soetaert-Bekaert ?  En in de B-klasse : Mathias en Fre van der Voorden of Merreel-van Mol ? De sidecars rijden er hun manches om 13:15 uur en om 16:55 uur . GPS adres : Hazelstraat 145, 8810 Lichtervelde.  Een uitgebreide voorbeschouwing van deze wedstrijd vindt u op deze site in de topic , net onder dit artikel.

Het lijkt er overigens op dat half Europa toe is aan de kampioenshapsfinales sidecarcross komend weekend ! Op zaterdag al kijken we met meer dan gewone belangstelling uit naar de finale van het Deens kampioenschap, verreden op het WK-circuit Slotsbjergbybanen in Slägelse.   Als alles meezit, krijgen we daar voor de allereerste keer een landgenoot die de Deense titel sidecarcross kan pakken.  In het WK was er dit jaar door allerlei tegenslagen en blessures geen succes weg gelegd voor het Deens-Belgische duo Jacob Jensen-Arne Vanhamel , maar het veroveren van de Deense titel zou voor dit duo nu zaterdag alvast een mooie troostprijs zijn. 

Ook in Letland wordt er op zaterdag al gezijspancrosst, met ook daar de finale van het nationaal kampioenschap.

Komende zondag staat bij MCLB één van de jaarlijkse klassiekers op het programma : De finale van het kampioenschap , in Lichtervelde, traditioneel in een organisatie van MC Avanti , de gekende motorcrossclub die dit jaar zijn veertigste verjaardag viert ! 

MCLB is de enige Belgische motorcrossfederatie die nog sidecars in haar programma opneemt. Het MCLB-kampioenschap, dat wordt verreden in een A-categorie en een B-categorie, is dan ook het enige nog resterende kampioenschap voor de driewielersdiscipline in ons land. De kampioenen van vorig jaar (Verhelst-Sabbe A-klasse, en Lauwers-Lobry B-klasse) verschenen in 2025 niet meer aan de start, zodat we zondag in Lichtervelde sowieso twee andere namen op de erelijst krijgen. De spanning is , sedert de voorlaatste wedstrijd in Zele eind augustus, enkel maar toegenomen. Zowel Bert Soetaert-Loid Bekaert als Kevin Merreel-Ruben van Mol leken in hun respectievelijke klassen regelrecht op de kampioentitel af te stevenen, doch in Zele kwamen beiden zwaar ten val, en zagen hun leidersplaats in rook op gaan.

In de A-klasse trekken nu Yens Delmotte-Joey Valcke als leiders naar de finale in Lichtervelde, met een kleine voorsprong van vier punten op Soetaert & Bekaert.  Rijder Bert Soetaert diende na de crash in Zele echter een operatie te ondergaan aan de schouder, en het is momenteel nog onzeker of de Oostrozebekenaar komende zondag in Lichtervelde al dan niet aan de start zal kunnen verschijnen.

Er werd niet enkel gecrosst in het Franse Vésoul gisteren . Ook bij MCLB in Zegelsem waren de driewielers aan de slag, met een deelname van tweeëntwintig teams, op één van de weinige nog resterende natuurlijke circuits die er nog overblijven in Vlaanderen.

Verstraete-de Schacht konden in de eerste manche hun snelle start verzilveren en behielden de leidersplaats tot op de finish. Delmotte-Valcke waren op achtervolgen aangewezen, maar wisten met een tweede plaats de scheve situatie terug recht te trekken.  Ook van Malderen-Gorris en van de Plas-Spannenburg zaten mee voorin.  In de tweede manche lieten Delmotte & Valcke zich niet meer verrassen en gaven iedereen het nakijken.  B-rijders Verstraete-de Schacht  waren de enigen die in de buurt konden blijven van de winnaars. Van Malderen-Gorris werden opnieuw derde, van de Plas & Spannenburg vierde en daarmee was het dagklassement in de A-klasse meteen gekend : Eén Delmotte, twee van Malderen, drie Van de Plas. 

In de B-categorie  hebben Verstraete en de Schacht zich op heel korte tijd ontpopt  tot het te kloppen – en quasi onklopbaar – team. Zijveroverden dan ook terug de zegebloemen in Zegelsem, voor de broers van der Voorden en de steeds beter wordende Mathias Demuynck, die aan co-piloot Dagwin Sabbe een uitstekend leermeester heeft.

Met slechts drie punten onderling verschil kozen Hermans-vd Bogaart, Wilkinson-Millard  en Prunier-Prunier hun plekje achter het starthek voor de tweede en beslissende manche. Sanders-Vincent  bevonden zich middenin de drie tenoren aan het starthek. De WK-tussenstand was , qua volgorde, nog steeds ongewijzigd. De onderlinge verschillen waren echter héél klein geworden, zodat de zenuwen strak gespannen stonden.  Keuben en Rietman verschenen na hun doodsmak van de openingsheat, niet meer aan de start.

Opnieuw wisten Foden-Weinmann de holeshot te pakken, voor Hodges-Henderson, Prümmer-Steegmans en de Prunier-broers die flink wat haast hadden, en zich in de openingsronde al naar plek twee wisten te wringen.   Net als in heat één, stootte Prunier , luid aangemoedigd, vlotjes door naar de leiding, en trok zich samen met Dan Foden los van de rest van het peloton.  Prunier hield weliswaar stevig de leiding in handen, maar moest anderzijds de focus goed behouden want Foden & Weinmann waren als tweede nooit ver uit de buurt. Het was vooral  ook uitkijken naar de prestaties van B. Wilkinson en K. Hermans, die verwikkeld waren in een gigantisch gevecht om plek drie, dat iets voor halfkoers kantelde in het voordeel van de Nederlanders.

Geen Brown-Grahame en geen Verhees-broers vandaag in Vesoul, waarvan bij beide equipes de bakkenist zich gisteren blesseerde tijdens de oefensessies. De broers Prunier mochten als eersten naar het starthek, met Wilkinson-Millard en Hermans-vd Bogaart in hun zog , zodat de top drie van de WK tussenstand netjes als eersten stonden opgesteld ietsje voor één uur vanmiddag.

Het waren verrassend Dan Foden en zijn Duitse bijrijder Noah Weinmann die de kopstart pakten, voor de Pruniers, Hodges-Henderson, Prümmer-Steegmans, Wilkinson-Millard en de Lielbardis-boys.  WK-leiders Hermans-vd Bogaart gingen als achtste de wei in.

In het gedrum in de eerste bocht werden Sanders-Vincent naar buiten gedrukt, kwamen in de afsluitingen terecht en konden pas als laatste, met een ingedeukte uitlaat en een halve ronde achterstand aan hun race beginnen.

Vooraan zonderden Foden en Prunier zich al snel af van de rest, en in de derde ronde namen de Fransen, onder luid gejoel, de koppositie over. Foden gaf zich echter niet zomaar gewonnen, en bleef de eerste koershelft aan het achterwiel van de Franse koplopers kleven. 

Op een tiental seconden volgden ondertussen Wilkinson en Lielbardis die in een hevig duel verwikkeld zaten met plek drie als inzet.