Komend weekend staat de tweede WK-wedstrijd van het seizoen 2026 gepland, op de snelle, harde baan van het Tsjechische Kramolin, vlakbij het stadje Nepomuk, in de regio Plzen. De Franse broers Prunier, die twee weken geleden tijdens het WK-openingsweekend in Zuid-Frankrijk alles en iedereen aan flarden reden, krijgen opnieuw een circuit op hun maat voorgeschoteld : hard, snel en verre en spectaculaire jumps. Zij reizen dan ook als topfavoriet met de rode leidersplaat af naar Tsjechië.  Wilkinson-Millard en Prümmer-Schneider, die de Franse broers flankeerden op het eerste WK-podium van 2026, bevestigden afgelopen weekend in eigen land allebei hun  goeie vorm, door er de nationale kampioenschapswedstrijden te winnen.  De broers Leferink, die op een haar na het dagpodium misten tijdens de eerste Grand Prix, zitten na één wedstrijd eveneens nog op schema. Andere titelkandidaten als Marvin Vanluchene, Dan Foden, Koen Hermans en de Lielbardis-broers kijken om diverse redenen al tegen een flinke achterstand aan, en moeten zich in Kramolin al dringend gaan herpakken, als ze de Franse snelle Prunier-broers nog onder schot willen houden. Davy Sanders, die in de tweede manche in Castelnau een dijbeenblessure opliep, maar er komend weekend gelukkig terug bij is, prijkt ondertussen lekker op een vijfde plaats in de tussenstand en kon zich alvast geen beter seizoensbegin dromen.

Niet dat we echt schrokken van het nieuws van de hereniging van Marvin Vanluchene en Ben van den Bogaart. Onze www.sidecarcross.be tentakels hadden het nieuws natuurlijk al opgesnoven, maar het is uiteraard aan het team zélf om dergelijke aankondigingen officieel wereldkundig te maken. En daarvoor was vanavond blijkbaar het geschikte tijdstip, vlak voor het afreizen naar het Tsjechische Kramolin, waar komend weekend de tweede WK-wedstrijd van het seizoen 2026 wordt verreden. Vanluchene en van den Bogaart kennen elkaar natuurlijk al lang. En goed ! Van den Bogaart hielp Vanluchene aan zijn allereerste wereldtitel, in 2018. Een titel die Vanluchene het predikaat ‘jongste wereldkampioen ooit’ opleverde. Een eretitel die ondertussen al negen jaar stand houdt. In 2019 moesten Vanluchene en van den Bogaart de duimen leggen voor E. Bax – K. Stupelis. In 2020 werd er géén WK verreden wegens de Corona-epidemie en daarna gingen de wegen van de – ondertussen allebei – Oostrozebekenaren uit elkaar.  

Van de hemel naar de hel, dat was kort samengevat wat Robbe de Veene afgelopen weekend overkwam in het Franse Castelnau de Levis, alwaar de eerste race om het wereldkampioenschap sidecarcross 2026 werd verreden.  De vijfentwintigjarige de Veene en rijder Marvin Vanluchene hadden de weken vooraf in de voorbereidende Franse kampioenschapswedstrijden de Franse topfavorieten Prunier-Prunier  enkele keren op hun waarde geklopt, en het team Vanluchene-de Veene trok dan ook vol vertrouwen richting Castelnau, waar op zaterdag al de droom bruusk aan diggelen werd geslagen. Bij een valpartij liep co-piloot de Veene een zware knieblessure op , en het mag een wonder genoemd worden dat de jonge atleet, na een pijnlijke en slapeloze zaterdagnacht,  op zondag toch paraat tekende en grotendeels op één been, zijn taak met grote onderscheiding volbracht, en rijder Marvin Vanluchene nog naar een onverhoopte vijfde plaats piloteerde.  De medische onderzoeken in het ziekenhuis de afgelopen dagen, waren echter onverbiddelijk : De rechterknie van de Veene is zwaar beschadigd, en er zullen verschillende operaties nodig zijn om terug te herstellen. Voor Robbe de Veene was dit de druppel te veel, en er werd meteen resoluut besloten om definitief afscheid te nemen van de zijspancross-sport, wat voor de Belgische zijspancrosserij meteen een bijzonder groot verlies betekent, nadat we afgelopen winter ook al Jarno Steegmans, een ander getalenteerd co-piloot, uit de sport zagen wegvloeien. Genezen is voor Robbe de Veene momenteel natuurlijk prioriteit nummer één. Hoe het verder moet met rijder Marvin Vanluchene, wordt eerstdaags bekend gemaakt. 

Bij onze gele knop 'Extra' de volledige mededeling die Robbe de Veene himself de wereld in stuurde. 

Om vier uur viel het starthek een tweede keer voor de beslissende manche van deze openingsrace om het wereldkampioenschap zijspancross 2026. De wolken hadden plaats gemaakt voor opnieuw een stralende zon, en ‘le coiffeur’ die zijn standje had opgebouwd aan de rand van het circuit, had de handen meer dan vol om alle klanten de juiste coupe aan te meten.

Opnieuw schoten Killian en Evan Prunier als een raket uit de startblokken, en lieten meteen de rest van het deelnemersveld terplaatse dat als het ware werd gedegradeerd tot tweederangsrijders. De Prunier-broers staken er dit weekend simpelweg met kop en schouders bovenuit. Nadat de druk voor de goed gestarte Hodges-Henderson en, jawel, Vanluchene-de Veene te hoog werd, schoven Wilkinson-Millard en Prümmer-Schneider door naar twee en drie. De Duitser leek het de Engelsen aanvankelijk vrij moeilijk te maken, maar moest in de tweede koershelft toch beetje per beetje zijn meerdere erkennen in de Britten, die aldus opnieuw ‘the best of the rest’ werden in Castelnau, ver achter de superieure Prunier-boys.  

Onder een licht bewolkte hemel ging de openingsrace om het wereldkampioenschap 2026 stipt om één uur vanmiddag.van start, met nog drieëntwintig resterende teams.  Net als een dag eerder gingen de Prunier-broers er meteen als een speer vandoor, en daarmee was de discussie omtrent de reekszege meteen van tafel geveegd. De Engelsen Wilkinson en Foden startten op twee en drie, gevolgd door de Lielbardis-boys. Onze landgenoten bevonden zich op plek zes (G. Auvray en J. Steegmans), elf (Venluchene en de Veene), en dertien (Sanders-Vincent). De Cock-van de Wiel werden meteen na de start al uitgeschakeld door een elektrische stoornis. Van de favorieten hadden vooral Hermans-Rietman (achtste) , de Leferink-boys (tiende) en Prümmer-Schneider (zestiende) hun start wat gemist.

Latere winnaar Prunier hield er een snoeihard tempo op na en liet de ganse race niemand meer toe in zijn buurt . Ook Wilkinson en Millard kwamen op plek twee nooit echt in verlegenheid, hoewel de van ver terug gekeerde Leferink-boys in de slotfase met rasse schreden naderden en op plek drie binnen liepen, voor de eveneens van ver terug gekeerde Prümmer-Schneider.

Met slechts vijfentwintig aanwezige teams kent het WK zijspancross 2026 een magere maar wèl bijzonder zonnige start in Zuid-Frankrijk.  De kwantiteit is er niet in Castelnau de Levis, de kwaliteit des te meer, want van de huidige WK-toppers ontbrak er niemand op het appèl.

Het tijdschema is, met de komst van het WK Quads, wat gewijzigd tov voorgaande jaren, zodat de kwalificatiereeksen nu worden verreden om half vier en om kwart over vier.

Met slechts dertien en twaalf equipes aan de start was iedereen reeds op voorhand zeker van kwalificatie, en had in principe sowieso iedereen een plaatsje op de eerste startrij op zaterdag. Maar dat gold echter niet voor de Nederlands-Belgische equipe van Boyd Verhees en Andy Schlinnertz wiens motor tijdens de sighting lap de geest gaf, zoadat er niet gestart kon worden.

In groep A namen Dan Foden, nog niet helemaal hersteld van een polsblessure, en Noah Weinmann de kopstart, voor de broers Leferink , Wijers-Hoffmann en wereldkampioenen Hermans-Rietman, die in de openingsronde al tot stilstand kwamen en terug zakten naar plek elf.

Een nieuw seizoen, nieuwe namen, nieuwe kansen ! En een seizoen dat bovendien van start gaat komend weekend,  met heel veel vraagtekens. Vraagtekens voor de regerende wereldkampioen Koen Hermans bijvoorbeeld, die in Castelnau de Lévis het WK-strijdperk in gaat met een nieuwe co-piloot, Dion Rietman, die eind vorig jaar onverwacht werkloos werd toen zijn rijder Justin Keuben na een zware blessure besliste om niet verder te gaan met de motorsport.

Vraagtekens ook voor de vice-wereldkampioenen, de Franse broers Prunier die afgelopen winter de overstap maakten van de tweetakt naar de P-Power Husqvarna viertakt. Prunier kan in Castelnau de Lévis alvast rekenen op heel wat vocale steun van de plaatselijke Franse supporters.

In het team van de nummers drie van vorig jaar , de Britten Wilkinson en Millard, is alles onveranderd gebleven, maar beiden bezeerden zich anderhalve maand geleden bij een voorbereidingswedstrijd in Nederland. Twee weken terug maakten beiden hun comeback bij de opening van het Brits kampioenschap, en dat zag er alvast niet slecht uit.

Na de schouderblessure van een maand geleden bij Loet van der Putten, vatte het duo  Prümmer-van der Putten dit weekend terug de trainingen aan. Op vrijdag ging alles nog goed, maar op zaterdag klapte doorzetter van der Putten opnieuw tegen een ontwrichte schouder aan. Hierdoor lijkt een operatie aan de schouder nu onvermijdelijk voor de onfortuinlijke van der Putten, waardoor het seizoen 2026 er voortijdig op zit, en rijder Tim Prümmer plots, op twee weken voor de WK-start, op zoek moest naar een nieuwe valabele co-piloot. En die zoektocht duurde niet erg lang.  Oostenrijker Patrick Schneider (wiens rijder Benny Weiss de helm aan de wilgen heeft gehangen) sprong na een telefoontje, bij wijze van spreken onmiddellijk in de auto richting Frankrijk, waarna het nieuwbakken duo Prümmer-Schneider het trainingsweekend verder af werkte. Prümmer en Schneider maakten meteen ook een overeenkomst om samen binnen twee weken in Castelnau de Lévis aan het WK-seizoen te beginnen, en ook samen de WK-campagne 2026 samen verder af te werken.  (foto FB)

Het is eens te meer een waarheid als een heilige koe : Gods wegen zijn ondoorgrondelijk. Drievoudig wereldkampioen Marvin Vanluchene zou na het snertjaar 2025, dit jaar op jacht gaan naar een vierde wereldtitel samen met zijn Franse maatje Nicolas Musset. Alles was al in kannen en kruiken, maar kort na Nieuwjaar kwam er - omwille van familiale omstandigheden – een kink in de kabel. Musset moest noodgedwongen afhaken, en Vanluchene moest op zoek naar een nieuwe bijrijder. Not easy, maar Vanluchene had het al es eerder meegemaakt, toen Musset begin 2024 onverwacht moest afhaken wegens een rugblessure. Marvin Vanluchene vond toen in landgenoot Glenn Janssens de perfecte invaller, en het Belgische koppel werd uiteindelijk wereldkampioen. De àllereerste twee Belgen die tesamen wereldkampioen werden in de discipline zijspancross !

En ook dit keer zocht Vanluchene opnieuw zijn heil in eigen land, om een oplossing te vinden voor het nijpend bakkenistenprobleem. Robbe de Veene, vorig seizoen nog gewaardeerd co-piloot bij noorderbuur Thom van de Lagemaat, is dit keer de uitverkorene.

Vanluchene en de Veene zijn overigens geen onbekenden voor mekaar.

Als een donderslag bij heldere hemel viel vandaag het bericht uit de lucht dat Nicolas Musset in 2026 niét meer aan de start zal verschijnen van het WK, wegens familiale omstandigheden.Dat betekent dat drievoudig wereldkampioen Marvin Vanluchene - die het seizoen 2025 in het water zag vallen omwille van een zware Covid-besmetting - nét als twee jaar geleden, in extremis nog op zoek moet naar een geschikte co-piloot voor het op til zijnde wereldkampioenschap zijspancross. Een zoektocht die Vanluchene twee jaar geleden overigens perfect wist af te ronden, en toen met Glenn Janssens zelfs wereldkampioen werd. Welke oplossing er dit keer uit de bus komt bij team Vanluchene, daar is het voorlopig nog even het raden naar.