Helaas geen sant in eigen land voor onze Belgische deelnemers in de thuis-MX-GP Grand Prix in Lommel vandaag.  Maar in Mickunai deden onze sidecaristen Vanluchene en van den Bogaart, na hun home GP-zege enkele weken geleden in Lommel, er vandaag nog een schepje bovenop door  de allereerste Litouwse Grand Prix ooit te winnen, en nu meer dan ooit de hand uit te steken naar de wereldtitel 2026. De tweede manche begon opnieuw chaotisch. Foden-Weinmann gingen spectaculair onderuit in de eerste bocht, waarbij o.a. ook de broederparen Lielbardis en Prunier tot stilstand kwamen. Terwijl co-piloot Weinmann voor verzorging werd afgevoerd, namen Vanluchene en van den Bogaart in de eerste ronde al de koppositie over van Prümmer-Schneider , die al snel ook de Leferink-boys en Veldman-Lebreton zagen langszij komen.

Sanders-Vincent die ook snel de maat namen van kopstarter Prümmer, haakten dapper hun wagonnetje aan bij  Leferink en Veldman en gooiden zich vol in de strijd.

De Litouwse Grand Prix, die door gaat onder de naam Grand Prix van Anyksciai, wordt verreden op het circuit Mickunai MX Parkas,  zo’n twintig kilometer ten noorden van het stadje Anyksciai. Het glooiende, half zand-half harde circuit, straalde in al zijn glorie toen de rijders ietsje voor één uur hun plaats achter het starthek opzochten. En het publiek was in groten getale komen opdagen om getuige te zijn van deze première.  Vanluchene en van den Bogaart brachten hun studies van de dag ervoor meteen in de praktijk, kozen als pole-position helemaal de binnenkant op en pakten zo overtuigend de holeshot, voor de Lielbardis-bros die meteen hun wagonnetje aanhaakten onder luid gejoel van de vele meegereisde Letse supporters.

De race kende een incidentrijk begin : Wereldkampioen Koen Hermans startte niet tengevolge van de blessures van afgelopen week. De snelle Est Robert Lihtsa zag bij het begin van de sighting lap zijn motorblok in de soep draaien. Ular Karing ging in de eerste bocht kopje over en diende verzorgd te worden door de EHBO-diensten , en de Prunier-broers stonden stil aan het starthek en konden pas een halve minuut later als allerlaatste hun weg vervolgen.  In de tweede ronde knalde Tim Prümmer in een onbezonnen actie de co-piloot van zijn voorganger Dan Foden, uit het bakje, waarna de desbetreffende Noah Weinmann ook nog es onder het zijspan van Prümmer terecht kwam, maar daarna toch zijn weg kon vervolgen.

Voor de allereerste keer in de zesenveertigjarige geschiedenis van het WK zijspancross wordt  er een Grand Prix in Litouwen georganiseerd, en daarmee zijn meteen alledrie de Baltische Staten aan de beurt geweest dit jaar. Litouwen heeft – in tegenstelling tot België – nog steeds jaarlijks een nationaal kampioenschap zijspancross, waar telkens zo’n vijftiental equipes op afkomen.  Vier van hen namen de handschoen op om deel te nemen aan de home Grand Prix, maar de belangrijkste Litouwse lokale starter is ongetwijfeld de mooie langharige Viktoria Variekaité, ex Olympisch roeister, en co-pilote aan de zijde van haar Franse geliefde Gregory Raymond.   

Met negenentwintig aanwezige teams was de opkomst alvast meer dan bevredigend in de zuidelijkste van de drie Baltische Staten. De Franse Chanteloup-broers , die zich vorige week bezeerden in het Letse Madona, waren niet doorgereisd naar Litouwen. Anderzijds, Veldman-Lebreton die er vorige week niét bij waren in Letland , verschenen in Mickunai MX Parkas wél op het appél !

Voor de tiende WK-race van het seizoen 2026 zijn de sidecars voor de allereerste keer in de zesenveertigjarige geschiedenis van dit WK , te gast in Litouwen, de meest zuidelijke van de drie Baltische Staten. De Grand Prix staat geprogrammeerd in het stadje Anyksciai, maar het circuit ‘Mickunai MX Parkas’ bevindt zich zo’n  twintig kilometer ten noorden van de stad. De meeste teams zijn vanuit het Letland doorgereisd naar Litouwen, na enkele dagen gesleutel, recuperatie en vakantie na het afwerken van de GP in Madona.

Vanluchene en van den Bogaart deden alvast en reuzezaak in de thuisbasis van de Lielbardis-boys door via een onverwachte twee-één score de dagzege te pakken. In de WK-stand hebben zij nu 43 punten voorsprong op de Prunier-broers, die afgelopen weekend derde man Tim Prümmer zagen dichterbij sluipen tot op vijftien punten. Voor Wilkinson-Millard lijkt de top drie nog halen in 2026 momenteel een moeilijke kwestie.

Van de GP in Strassbessenbach vorige week in ijltempo terug naar Oostrozebeke, dan naar het Letse Madona, van daaruit naar de GP van Litouwen in Anyksciai volgend weekend, en daarna terug naar de heimat in Oostrozebeke. Het is een verschrikkelijk hondenleven wat onze fotograaf Braïn momenteel leidt. En dàt allemaal als voorbereiding en training op het zijspancrossfestival in Oostrozebeke dat op hem wacht bij thuiskomt uit Litouwen. Wat een opoffering, wat een doorzetting, wat een karakter heeft onze man met het roze hoedje ! Af en toe moet onze man natuurlijk ook es enkele minuutjes rust nemen, en dat doet hij dan het liefst in het gezelschap van een collega fotograaf, zoals u op bijgaande foto kunt zien. Gewoon, om gezellig een beetje te keuvelen over brandpuntsafstanden, diafragma’s, belichtingstijden en ander vakjargon waar we zelf de ballen van snappen.

Braïn bracht afgelopen weekend de zonovergoten Grand Prix van Madona in zijn gekende, onevenaarbare stijl in beeld. Een Grand Prix die bol stond van de verrassingen : Wereldkampioen Koen Hermans die zich ’s zaterdags zodanig blesseerde dat ie op zondag niet meer kon deelnemen. De Prunier-broers die op zaterdag een hoopvol puntje terug pakten op WK-leider Vanluchene, maar er op zondag opnieuw zestien aangesmeerd kregen, na een subliem koelbloedig maneuver van Vanluchene kort na de start van heat twee.   Co-piloot van den Bogaart die het ganse weekend – old school gewijs – gewoon als de eerste de beste kampeerder in een tentje overnachtte, en bewees dat je ook zonder overbodige luxe een Grand Prix kunt winnen. De broers Leferink, die de Grand Prix hadden kunnen winnen, maar door –alweer- ongelooflijke pech de prijzen aan hun neus zagen voorbij gaan.

Net als een week geleden in Duitsland, was het opnieuw in de tweede manche dat Marvin Vanluchene en Ben van den Bogaart bijzonder hard toe sloegen. Wie zich nog illusies maakte omtrent de dagzege, mocht die al na een viertal ronden opbergen, want tegen dan waren de WK-leiders al uit het zicht verdwenen. Via een bijzonder uitgekiend maneuver – kort na het vallen van het starthek vaart minderen, en het achterwiel van snelstarter Leferink kiezen om mee binnendoor te glippen in de eerste bocht – wist Vanluchene in de tweede bocht al kopstarter Leferink te verschalken en zich langs de binnenzijde van de tweede bocht naar de koppositie te wurmen.

Leferink, Prümmer, Grondman – opnieuw ! – Prunier en Wilkinson waren de naast achtervolgers die de koplopers steeds verder zagen weg rijden. De winnaars van heat één , de broers Lielbardis waren bllijven haperen aan het starthek en kwamen pas als twintigste uit het eerste bochtenwerk.

De zon brak helemaal door op het moment dat de dertig teams ietsje voor één uur hun plaats op zochten achter het starthek. De Lielbardis broers werden een half uur voor de start nog een extra hart onder de riem gestoken door een bezoekje van hun fanclub die met veel tromgeroffel, gezang en vlaggengezwaai hun idolen kwamen verwelkomen aan de racetruck. Schuin tegenover de Lielbardis-truck was de sfeer iets minder optimistisch, in het kamp van Koen Hermans. De wereldkampioen van vorig jaar had zich in de zaterdagse kwalificatieraces zodanig bezeerd aan het kuitbeen, dat starten geen optie meer was vandaag.

De Leferink-broers vertrokken uit pole-position en dat leverde de kopstart op, voor Prümmer-Schneider, de Pruniers en Vanluchene-van den Bogaart die na één ronde al werden voorbij geraasd door thuisrijder Lielbardis.

Het stadje Madona, in het oosten van Letland,  bestaat dit jaar honderd jaar, en hoe kun je dit beter vieren dan met het organiseren van een zijspancross Grand Prix ? We zien het in België alvast niet meteen gebeuren. En,  de eerlijkheid gebiedt ons ook er aan toe te voegen dat de broers Lielbardis – die in eigen land worden gezien als de grote nationale  zijspancrosshoop, vijfentwintig jaar na de successen van sterren Sergis-Rasmanis – vlakbij Madona woonachtig zijn , en in de streek over flink wat aanhang beschikken.

Het weer oogde alvast een flink stuk beter dan vorig jaar, toen er voor de allereerste keer een Grand Prix plaats vond in Madona. Dertig sidecars en zevenentwintig quads hadden de – voor velen – verre verplaatsing gemaakt om te strijden om de fel begeerde WK-punten.

Van de drie aanwezige Belgische equipes liet Kim de Cock de kwalificatierace aan zich voorbij gaan , wegens een knieblessure van co-piloot Stijn de Vylder, waardoor er nog twee Belgen overbleven voor de race. De Letse broers Tilaks zorgden voor de meest opvallende verschijning door met een viertakt tweecilinder KTM-Duke voor de dag te komen.

Om half vier gingen de rijders in groep A van start, met meteen de local heroes Daniels en Bruno Lielbardis op kop.

Het zijn drukke tijden voor de heren – en dame – WK-zijspancrossers, die na de schitterende Grand Prix van het Duitse Strassbessenbach afgelopen weekend, straks alweer aan de bak moeten in het zanderige Madona, in het oosten van Letland.  De plaatselijke broers Lielbardis, die er vorig jaar de Grand Prix wonnen en slechts op een boogscheut van het MX Park Smeceres Sils woonachtig zijn , starten als topfavorieten.  Verlost van de druk om een goed eindklassement te behalen in dit WK dit seizoen, kunnen zij zich volledig focussen op een herhaling van hun stunt van vorig jaar, toen zij door duizenden enthousiaste Letse fans luidkeels toegejuicht werden. De overige podiumplaatsen in Madona vorig jaar gingen naar J. Keuben-D. Rietman en D. Sanders – J. Vincent. Van laatstgenoemde weten we ondertussen dat ie op zijn best is in de ‘ver weg Grand Prix’, en komend weekend verschijnen Sanders en Vincent na hun pech van vorige week, extra gemotiveerd aan de start.

De Grand Prix van Duitsland in Strassbessenbach, het is reeds vele decennia synoniem voor een schitterend motorcrossfeest, en dat was dit jaar niet anders. De Deutsche gemütlichkeit vierde er opnieuw hoogtij, maar ook het sportieve aspect was er opnieuw één van de bovenste plank. Tim Prümmer en Patrick Schneider wonnen er de Grand Prix. Wat is er, voor een motorsportman, nu mooier dan de Grand Prix winnen in je eigen land ?! Duitsland had er ruim twintig jaar moeten op wachten – Marco Happich was de laatste Duitse WK-winnaar (als we co-piloot N. Weinmann in Kleinhau enkele maanden geleden buiten beschouwing laten) die de thuis GP wist te winnen. Voor de Oostenrijkse co-piloot Patrick Schneider zit een thuis Grand Prix winnen er niet in, wegens. . .  reeds jarenlang géén Grand Prix meer in Oostenrijk. Karl Fussenegger en Josef Meusburger  waren waarschijnlijk de laatste Oostenrijkse Grand Prix winnaars, begin jaren ’90. En dan is daar plots, vijfendertig jaar later Patrick Schneider – die dit jaar nota bene niét meer aan de start zou verschijen ! – die Oostenrijk opnieuw een WK-zege bezorgt.  Mooi, toch ?

Onze topper Braïn – u kent ‘m ongetwijfeld als de man met het roze hoedje – was uiteraard ook van de partij in Duitsland. Of wat had u gedacht  ! Braïn is ondertussen al zo goed ingeburgerd in de mondiale zijspancross dat hij er blindelings zijn weg vindt, en, hulpvaardig als hij is, met plezier andere – vooral vrouwelijke – fotografen de juiste weg wijst (zie foto). Enjoy de Strassbessenbach fotogalerij bij Braïn, bij onze gekende gele knop ‘Extra’.