UPDATE GRAND PRIX MADONA LV : KWALIFICATIES

Het stadje Madona, in het oosten van Letland,  bestaat dit jaar honderd jaar, en hoe kun je dit beter vieren dan met het organiseren van een zijspancross Grand Prix ? We zien het in België alvast niet meteen gebeuren. En,  de eerlijkheid gebiedt ons ook er aan toe te voegen dat de broers Lielbardis – die in eigen land worden gezien als de grote nationale  zijspancrosshoop, vijfentwintig jaar na de successen van sterren Sergis-Rasmanis – vlakbij Madona woonachtig zijn , en in de streek over flink wat aanhang beschikken.

Het weer oogde alvast een flink stuk beter dan vorig jaar, toen er voor de allereerste keer een Grand Prix plaats vond in Madona. Dertig sidecars en zevenentwintig quads hadden de – voor velen – verre verplaatsing gemaakt om te strijden om de fel begeerde WK-punten.

Van de drie aanwezige Belgische equipes liet Kim de Cock de kwalificatierace aan zich voorbij gaan , wegens een knieblessure van co-piloot Stijn de Vylder, waardoor er nog twee Belgen overbleven voor de race. De Letse broers Tilaks zorgden voor de meest opvallende verschijning door met een viertakt tweecilinder KTM-Duke voor de dag te komen.

Om half vier gingen de rijders in groep A van start, met meteen de local heroes Daniels en Bruno Lielbardis op kop.

Leferink en Prümmer haakten hun wagonnetje aan. Onze landgenoten Vanluchene (achtste) en Sanders (dertiende) raakten verzeild in het gedrum in de eerste bocht en  kenden allebei een erbarmelijke start.

Na twee ronden hadden Vanluchene en vd Bogaart de situatie enigszins recht gezet en kregen op plek vier aansluiting met de kopgroep bestaande uit de broederparen Lielbardis en Leferink, én Prümmer-Schneider.  Ook Sanders-Vincent hadden er al flink de pees op gelegd, en waren op plek zes terecht gekomen, op jacht naar hun voorgangers Stefan Wijers, die opnieuw herenigd was met Han van Hal.  Vooraan konden de Lielbardis-boys als koplopers zich loswerken van hun achtervolgers en leken regelrecht op de overwinning af te stevenen, tot . . . de laatste ronde. Bij het inhalen van een gedubbeld team veranderen de thuisrijdende broers van spoor en stuiterden daarbij voorover van hun motor. De LEferink-broers hadden deze open doelkans enkel maar binnen te koppen en overschreden als winnaars juichend de finish. Vanluchene, die onderweg nog had afgerekend met Prümmer werd tweede.  De Lielbardis-broers liepen ontgoocheld als vierde binnen. D. Sanders en J. Vincent besloten hun sterke inhaalrace op plek vijf en pakten zo nog één WK-puntje. Wijers-van Hal werden nog zesde voor D. Willemsen die zich – dit keer met Joel Hoffmann naast zich – na een goeie start, best wist te handhaven in het peloton. De tweecilinder KTM van de Tilaks broers bolde als zevende over de streep.

In groep B was de kopstart eens te meer voor snelstarters Prunier-Prunier, doe na één ronde een gretige Koen Hermans zagen langszij komen. Het geluk was echter van korte duur voor de regerende wereldkampioen, want na een crash in ronde drie, kwamen Hermans & Rietman de ronde erna teleurgesteld de pits binnen gerold. Op die manier werden de Prunier-broers plots terug leider in de race, en dat ging hen goed af, want ze wisten deze positie tot op de finish vast te houden.  Foden-Weinmann en Wilkinson-Millard  leverden een verbeten gevecht om plaats twee, dat pas in de slotminuten kantelde in het voordeel van Wilkinson.  Grondman-Vincent volgden iets verderop op plek vier. De Esten Roberts Lihtsa (vijfde) en Markus Normak (zesde) streden om het laatste WK-puntje van de dag. R. Rupeiks- M. Tucis verschenen niet meer aan de start, nadat ze tijdens de Free Practice op de finishstrook spectaculair achterwaarts van de motor tuimelden.