UPDATE GRAND PRIX RUDERSBERG D : REEKS 1

Geen Leferink-Leferink (knieblessure) en ook geen Lielbardis-Lielbardis (co-piloot ziek) meer aan de start vandaag, en een ontroerde en tot tranen toe bewogen Patrick Schneider tijdens de rijdersvoorstelling, toen het Duits-Oostenrijkse supporterslegioen uit volle borst ‘Happy Birthday’ zong voor de jarige Oostenrijker die samen met zijn rijderTim Prümmer aasde op een zilveren WK-medaille. De Prunier-broers ontsnapten aan een chaotische start waarvan Vanluchene-van den Bogaart en Veldman-Lebreton de grootste slachtoffers waren. Vanluchene werd binnendoor door Foden-Weinmann quasi van de sokken gereden, kwam naast het circuit terecht en zag zijn motor stil vallen, waarna ie pas als voorlaatste op pad kon. Veldman en Lebreton werden buitenom de lucht in gekatapulteerd en landen op een lager gelegen stuk van het circuit, waarna ze pas met bijna een ronde achterstand hun weg konden vervolgen.

Vooraan was er absoluut geen houden aan de Prunier-broers die gaandeweg verder weg reden van de rest en met de vingers in de neus de wedstrijd wonnen. Wilkinson-Millard lagen onmiddellijk op twee, maar konden geen vuist maken tegen de ontketende Fransen. Om de derde plek woedde de eerste tien minuten een felle strijd om plaats drie tussen Sanders-Vincent en de luid aangemoedigde Prümmer-Schneider, die de derde plekken konden ontfutselen van de Belg.

Ondertussen hadden Vanluchene-van den Bogaart zich goed gezet en waren begonnen aan een bijzonder zware inhaalrace, die hen na tien minuten al op plek tien had gebracht, en daarna een gat van een tiental seconden moest dichten op de voor hen uit rijdende Wijers-van Hal en een bijzonder goed rijdende Peter-Zimmermann. Terwijl de wereldkampioenen verder gingen met hun opruimwerk, had Davy Sanders op plek vier bezoek gekregen van Dan Foden, zijn rechtstreekse concurrent in de strijd om plek zes in de WK-eindstand. Met nog vier ronden te gaan, stootten Foden en Weinmann onder luid applaus door naar vier, maar Sanders-Vincent – ondertussen opnieuw opgejaagd, door Vanluchene-van den Bogaart dit keer – gaven zich niet zomaar gewonnen en beten zich vast in Fodens achterwiel.  Hoewel het er in de slotronden heel close aan toe ging veranderde er niets meer : Foden-Weinmann hielden nipt stand op vier, als een schaduw gevolgd door Sanders-Vincent (vijfde) en Vanluchene-vd Bogaart (zesde).  Peter-Zimmermann en Wijers-van Hal konden zich na een uitstekende start eveneens goed handhaven binnen de top tien, net als Auvray-Steegmans die negende werden. Een top tien-plaats leek ook Niels-Hendrickx en Teyim Kaethoven finaal nog te gaan lukken, maar helaas kwamen zij, in een felle strijd verwikkeld met Hengster-Hoffmann, naast het circuit terecht en vielen terug naar plaats achttien. K. de Cock-A. van De Wiel konden de chaos in de start ontlopen, en bolden finaal als veertiende over de finish, nog net voorbij gestoken door de van héél ver terug gekeerde Veldman-Lebreton. Debruyne-Schlinnertz werden drieëntwintigste.