UPDATE GRAND PRIX KARKSI NUIA (EST) : REEKS 1

De organisatoren hadden enorme inspanningen geleverd om het ,zowel het publiek als de deelnemers , zo goed mogelijk naar de zin te maken. Enkel de regen speelde op zaterdag spelbreker, maar toch was er al een behoorlijke publieke opkomst. Op zondagvoormiddag klaarde de hemel op, en dat bracht een flinke massa volk naar de prachtige motorcrossomloop in Karksi-Nuia, waar het occasionele koppel Lielbardis-Kunnas als leider de eerste bocht in dook, maar Vanluchene en van den Bogaart er slim binnendoor als eersten uitkwamen. Sanders en Vincent hadden buitenom vrije baan gevonden en volgden als derde, gevolgd door Leferink, Wilkinson, Hermans en Daniel Willemsen, die de lokale man Markus Lina aan zijn zijde had.  Prümmer-Schneider struikelden, net als gisteren, in de eerste bocht, en verzeilden al meteen naar plek twintig.

Vooraan hielden Vanluchene & van den Bogaart er flink de pas in, en dat was nodig want na twee ronden schoven de broers Leferink door naar drie en begonnen tweede man Daniels Lielbardis meteen op te jutten.

WK-leiders Prunier-Prunier kwamen na één ronde als vijftiende door, en wisten algauw een paar plaatsen goed te maken. Door tal van incidenten in het verdere verloop van de race schoven de Franse broers als vanzelf verder door naar voren, en door foutloos hun rondjes te blijven rijden finishten zij finaal op plaats zes, waardoor de opgelopen schade tegenover latere winnaars Vanluchene-van den Bogaart al bij al beperkt bleef. Toen, met nog tien minuten te gaan, tweede man Lielbardis zijn motorblok op blies, schoven de Leferinks door naar twee, en begonnen zowaar aan hun achterstand – die slechts vijf seconden bedroeg -  op koploper Vanluchene te knagen, tot zij zich uiteindelijk ook vast reden in één van de vele diepe sporen, en zich dienden neer te leggen bij de dichtste ereplaats, op vijftien seconden van reekswinnaars Vanluchene-van den Bogaart. Bijna een minuut later bolden Prümmer en Schneider, die zich na hun moeizame start onderweg ook nog es hadden vast gereden, als derde over de meet. Wilkinson-Millard, op het kwartier gekapseisd en daarna ook nog es vastgereden, knokten zich nog terug naar vier. Sanders en Vincent lagen door alle verwikkelingen lange tijd op plaats drie, en hadden finaal als vijfde finisher, geen reden tot klagen. Ook Prunier kon goed leven met plaats zes, nadat hij voor zijn neus Koen Hermans (kapotte voetsteun) en Stefan Wijers (kapotte koppeling) zag wegvallen. Normak-Dukulis waren op plek zeven het eerste lokale team. Wijers-Hoffmann werden, behoedzaam rijdend nog knap achtste, voor het eerste complete Estse team Robert Lihtsa en Oliver Sebastian Lamp. Grondman en Vincent, die onderweg ook de nodige strubbelingen kenden sloten de top tien af, van de Lagemaat werd elfde, Daniel Willemsen twaalfde.  Kim de Cock, gehinderd door een gisteren opgelopen liesblessure, werd met zijn maatje Stijn de Vylder nog zeventiende, wat opnieuw goed was voor vier WK-punten.